Sevgi Hayattır / Hatice Toprak Çevik

Sevgidir varlığıyla hayatta tutan bizi.
Dönüp de şöyle bir yoklasak kalplerimizi; şaşırıp kalırız hepimiz, görünce ne çok sevdiğimizi… Bir gülistana benzer sevgi yüreğimizde. Hepsi türlü biçimde, rengarenktir çiçekleri de. Renkleri, kokuları ve biçimleriyle…
Yar elinden zehir olsa içirir bazen sevgi,
Evlat için candan bile geçirir bazen sevgi
Baba olur her zorlukta yaslandığın koca dağ,
Anne olduğu zaman koşulsuz şefkat sunar.
Bazen dostla içilen bir fincan kahve olur, hatrı yıllarca süren.
Bazen de sadakattir, bir köpek tarafından ders olsun diye insanlığa verilen.
Bazen bir yudum çayda,
Bazen yağan yağmurda,
Karda, kışta, boranda yanan sobanın sıcağında,
Ya da bir lokma ekmeği bölüşmek acıktığında…
Mesafe tanımaz sevgi, çok uzakta da olsa, telefonun öbür ucundan ilaç gibi gelir sevdiklerinizin sesi.
Bir çocuğun sevincinde,
Zile basmakta eve geldiğinde,
Ailece, hep birlikte yenen akşam yemeğinde…
Ve daha neler nelerle mutluluğu yakalarız sevdiğimiz her şeyde. Sevgidir bizi hayata bağlayan, içimizde çoğaldıkça bizi dışarıda çoğaltan…
Mutlu yaşamak için sevmek ne kadar elzemse, sevilmek te öyle! Yemek, içmek, nefes almak gibi sanki, ruhumuzun yegane gıdası da SEVGİ.
Vermek kadar almak da önemli. Sevmeyi bilmeyen sevilmeyi de hak etmez ki!
Velhasılı kelam; sevip sevildiğimiz bir hayat sürmeli

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir