Kalem / Betül Taştekin

-Cumartesiler hep sabrı güzelleştiren serbest zaman gibi.

Özgürlüğün kumaşından kalp kesip sevda dikti kimimiz
Vatanın asırlık toprağına
Sevenlerle kavuşulabilirdi daha
Çok vardı hâlâ yarına

Güzellik iksirinden içilip kahraman olacak bitkilerin
Sabaha uyanacağı vakitlere
Az kalmıştı gecenin güzel soğuğunda
Suskunları oynuyordu ezan çiçekleri bülbüller karşısında
Yıldızlar kayarken renkli ışıklar düşürüyordu yere
Düşlerimiz de siyah beyazdan hallicelerdi.

En sevdiğiniz şair şunları yazabilirdi defterine bu saatlerde
“peki o gözyaşlarım buharlaşınca nereye yağacak”

O saatlerin sarhoşları ve uykusuzları
Anlamsız kuyulara ip salmışlardır
Olmaz âlemlerin kurgusuna âminler yazmışlardır
İsyanları boyunlarını bükmüştür geceye.

Bir de bilinmezlerin kalemi vardı
Kaderin üstündeki kaderlerle yazılıveren
Ol denilecekse zamanın ve mekânın hiç ediliverilişi vardı yanında
Hiçlik kaybolursa diye küçücük gemilerde el sallayan eller vardı
Şifalar vardı hoşça kalmalara
Yalnız, elleri kalmaya kapanmayan dualardan düşen yollara…

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir