Derdi Olmasa Bulutların / Kübra Aydın

Yürüyorum şemsiye açmadan
Yağmur çiseliyor
Islanmaya başlıyorum
Süzülüyor saçlarımdan damlalar
Yürüyorum şemsiye açmadan .

Düşünüyorum sonra
Bir derdi olmasa dökmezdi böyle içini gökyüzü
Gürlemezdi kararıp kararıp
Ve şimşek çakmazdi gökyüzünü yararcasına
Dert biliyorum derdini
Her damlasını yüreğime akıtıyorum
Ve ben yine
Yürüyorum şemsiye açmadan.

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir