Herşey Sen / Benzer Yusifova

Nasır bağlamış kalbim, çatlak çatlak duvarı,
Arasından sevginin son damlası sızıyor.
Pas tutmuş yüreğimin çürümüş kapıları,
Mürekkebim kanımla dolmuş, “sen”i yazıyor.
Göz yasımın yerine, senin adın akıyor.

Bulutlara söyledim, tutuldu leysan döktü
Şimşek çakdı gürledi gökler ahımdan çöktü
Bu hasrete dözmedi dağlarda boynun büktü
Kuşlar kanat saklayıp “sevgime” yas tutuyor,
Yaralar kapanmıyor, içim dışım damlıyor.

Neredesin, kimlesin söyle hangi kalbdesin ?
Hangi soğuk yuva da kiminlesin kimdesin ?
Belki de uyuyorsun bir koyuna sığınıp
Sen benden uzaklar da özün hale bendesin.
Parçalanmış yüreğim yumak, yamak tutmuyor.
Gönlüm evi karanlık ışıkları yanmıyor.

Soğukmuş mezar gibi bu dünyanın yüzü de.
İki tarih kalıyor insandan yeryüzün de ,
Bizden geriye kalan baş taşın da yazı da ,
Biri doğum günümüz bir de ölüm anımız.
Ne aşk ne aşık varmış, hepsi birer yalanmış.
Her şey geldi gidermiş bir tek gerçek anammış.

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Herşey Sen / Benzer Yusifova

    Mustafa cakir

    (13 Ocak 2017 - 20:03)

    Degerli Benzer hanim
    Sizin yazilariniz ve siirlerinizi uzun zamandir takip ediyorum , saglam bir edebi tarziniz var kutlarim ve basarilarinizin devamini dilerim efendim …
    Emeginize ve yüreginize saglik…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir