Kopuk Dünyalar / Ayşe Karaca

İki ayrı dünyadan iki ayrı insan
Arzular istekler aynıdır da ayrıdır lisan
Birisi usta oyunca diğeri ise figüran
Meçhul bir yoldur kopuk dünyalar.

Yollar aynıdır da fikirler ayrı
Ortadan kalkmıştır istenen saygı
Herkeste sitem, üzüntü ya da kaygı,
Dermansız bir derttir kopuk dünyalar.

Daha çoktur çıkılmamış yokuşlar
Henüz doruğuna bile, erilmemiş dağlar
Yüreklerde gezinir on binlerce sevdalar
İnanıyorum ki bu yüzden kopuk dünyalar.

O’dur aranan gönüllerde taht kuran
Kendisi hakikatsa da çoktur inanmayan
Elbette dönecek, döner bu devran
Heyhat nafile yine de kopuk dünyalar.

Benzemiyor birbirine kardeş dahi olsa
Gönüllerdeki kin yerini sevgiye bıraksa
Ömür denen mabet, bir kısa yolsa
Yolda ömür de bitse, yine kopuk dünyalar.

Kapkaradır gecem gündüzlerim zindan
Bir dost ararım elinde güneşi tutan
O’nun adı dökülür çatlak dudağımdan
Tutup da elimden çeker kendine, kopuk dünyalar.

Ya’Rab! Benim de sancım dinecek mi birgün
Zavallı yüreğim en ücra köşelere sürgün
Gözlerim bakar kör, yüreğim ise üzgün
Beni de kervanına kattı kopuk dünyalar.

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

2 thoughts on “Kopuk Dünyalar / Ayşe Karaca

    Rukiye

    (29 Ocak 2017 - 17:09)

    Kalemin velud olsun Aysecigim

      Ayşe Karaca

      (6 Şubat 2017 - 09:44)

      Amin. Allah razı olsun. Çok teşekkür ederim. ☺

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir