Șeb-i Yelda / Nesrin Hazer Yıldız

Mazinin tam ortasında
Çalarsam kapını
Sarhoșluğumu görüp
Cemalime vurma…
Geceler soyunursa
Arsız sabahlara
Bir damla gözyașı
Dök benim için

Sonsuzluk gülleri
Açar koynumda
Ilmek ilmek düğümlenir
Özlem sokaklarında
Yürürken dertler
Bulutların șemsiyesi altında
Yüreğimin șahikası inledikçe
Beden kendine așık
Bir fırtına
Müșahhas varlığın
Girince aklıma
Kırılan kadehler
Ardı ardına
Hicabın perdesi düșer
Veda marșı sözlerin kıyısına
Ömrümden gider
Her bir sayfan
Yekda dürredir bende kalan

Soyunur güneșli günler
Ayaza çalan mevsimle
Ezberimde yok ismin
Dalgaların yükseldikçe
Kalp gözúm kör
Avuçlarımdan düșen mutluluk
Ufuklarımda yalancı tan
Acıların zehirli rengi gözler
Öptüğüm parmak uçların
Aklımda kalan…

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir