Hercai Menekşem / Hacer Ertürk

Sahra’da yürüyen Ceylan’a izsin
Söyleyemem saklı yüreğe gizsin
Notamda çınlıyan sesimde tizsin
Umuda söyle de matemi silsin
Hercai bu aşkı eller ne bilsin?

Yazılmayan şiir, söylenmeyen söz
Azade ruhumu tutuşturan köz
Boş kalan çerçeve de sevdalı poz
Kör olan gözümsün lal olan dilsin
Hercai bu aşkı eller ne bilsin?

Dalda çalı kuşum, ah bir uçarsan
Kınalı yapıncağım bir gün açarsan
Başka diyarlarda koku saçarsan
Ölüm beni bulsun tende dirilsin
Hercai bu aşkı eller ne bilsin?

Divaneyim deli gömleğim benim
Çöllerdeki yağmur üşüyen tenim
Kırılan kolumsun içinde yenim
Çağlayan pınarım nehir-i Nil’sin
Hercai bu aşkı eller ne bilsin?

Aşkın meydanına ismini versem
Arzın merkezine gülleri sersem
Hüznümü ekipte neşeyi dersem
Yalansa yüreği kör bıçak dilsin
Hercai bu aşkı eller ne bilsin?

Dilek ağacına çaput bağlasam
Gönül mabedimde sana ağlasam
Durgun bir su iken aşka çağlasam
Razıyım cefaya çekilen milsin
Hercai bu aşkı eller ne bilsin?

BALIKESİR, 2016

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir