Dağılın Çocuklar / Sevtap Kaya Nurgönül

 

Kıvırcık saçlı kadınların tarumarlığıydı yorgun akşamlar
Ve nefesine gömülmüştü şehrin, aşkın kokusu
Yiğit bir türkünün nakaratında
Buğdaylar salınıyordu nasırlı ellerinde ölenlerin…
Ah cümle çölünde kelime arayan garip şair
Cümlesini yedi kurtlar kuşların bilmedin mi?

Sen ey deli
Sen ey divane
Sen ey virane şair!
Beyhude değildir hiçbir bahane duymadın mı?

Demlisinden bir çay koymalı şimdi
Tek bacağı aksak masaya
Talan etmeli maziyi hiç acımadan
Gün görmemiş umutlar çıkarılmalı bohçasından bir bir
Ve hayaller kentinin kaldırımlarında
Cirit atmalı küfürler kız oğlan kız!

Kapışmalı cebinde akrep taşıyan adamlarla
Ağzında yılan yuvalayan kadınlar!
Sonrasında malumdur çocukların sonu
Kimi saklanır yaşam boyu
Kimi sobelemek için tüketir bir ömrü
Kimi de körebedir hep bir hayat çıkmazında…
Oyun bitti
Dağılın çocuklar!

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir