Adımları Utangaç Çocuk / Abdurrahman Adıyan

dibek taşında bir çocuk
henüz altısında
bilyeleri
bozuk paraları
minnacık ellerinde zemheri

rastgele demiştir hüzün
keder her yanına batmıştır
başının en çok okşandığı gün
gökyüzü gri yer beyazlamıştır
gözleri mahzun bir güvercin
yüreği çatık kaşlı
bozuk paraları, bilyeleri

telkinleri
sabır niyetine kullanır
boynunu büker büker
ellerini okşardı

derin ve ürkek bakışlarının
her bir yanı hoyrat
kül/elenmiştir kelimeleri

yansımaz cümlelerine sorular
karışık ve yalnız düşleriyle
barışık yaşar
adımları utangaç

her gazel hışırtısında
ağaçlar saçlarını dökerken
ya da
zemheri bir günün ardından
gökyüzü ağlamıştır
kapılarını çalınca kar taneleri
gayri çekingen
sıkılgan
alnı mor halkaları

onlara sessizce sorar
ben kimim
annem nerede.

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir