Yağmur İçin / Baki Demirtosun

şu geceyi kim tutup getirdi bu şehre
Neşet’in sesini kim dikti bu ‘kravatlı bozkıra’
yağmurum..canım annem..sen bilmezsin
sözün icadından beri sevgiliyiz biz seninle..
senin gövdenden iner bulutların oylum oylum yalnızlığı
öfke bile yumuşak eser sesinin odalarında..
dilsiz çiçeğim,
seninle yeniden dövülüyoruz söz pazarında..
ey güllerin annesi,
aramıza kim soktu bu evleri..çarşıları..insanları ve sözleri,
uzaklık nasıl geldi yurdumuza?
ey boşluğun sesindeki gamze!
sen kızların saçlarına taktığımız süs öpücüklerisin..
gözlerin gökten düşmüş iki yağmur salkımıdır..
ey ömrümün gül bahçesi ,
inceliğin tanrısı,
bulutların hüzünlü türküsü,
şu sokağın çenesini öpe öpe gel bana..
şu yolun yanaklarını sıka sıka gel bana..
yağmurum..canım annem..
dünyanın bütün bekleyişlerinden bir gülümseme dikiyorum dudaklarıma
adınla dünyaya yenileceğim..biliyorum,
dokunsan mevsim değişecek
bekleme,
gel!

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir