Kevan Ali / Serpil Öztürk Özküçük

Bir Haziran akşamıdır, gök kızıl
Düşünceye dalar, mahzundur;
Kevan Ali…
Sekiz kız iki oğlan
Tüm varlığı…
Ekmek, ayran kaygısı,
Ah hayat, bu sene yağış çok olsa,
Bir de bitmese Bitlis cığarası…
Düşüncelidir!… bu Köy’ün derdi de,
Bitmez…
Elinde mazbatası, yüreğinde
Garip telaş… Söyler…
Ömrüm ömrüm biten ömrüm,
Irgatlar asık yüzlü bakar
Ali emmi hökümetden ne habar,
Yömiyemiz nolacah?..
Di söyle, Sarıoğlan bu sene de mi,
Çobanlıh edecek…
Kevan Ali durgun, Susar…
Bilmiyorum gadasını aldığım,
Bekliyohh bekliyoh
Yakar yüreğini dostun derdi
O muydu? bu küskün gönüllerin
Umut Elçisi…
Ekinler diz boyu başak başak olacak
On çocuğunu da büyütüp, everecek.
Umuttu hayat dediğin umut!..
Çaresizlik…
Çekilsin gitsindi, bölüşmek hem ekmeği… Ne güzeldi.
Yaşamak…
Haziran sıcağını yüreğine sürmekti, umuttu…
Ve ömür…
Nasırlı ellerle alın terini silmekti,
Ekmeğini bölüşmekti…
Yiğit adamdı Kevan Ali
Haziran günü Azrail’e selam verdi…

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

2 thoughts on “Kevan Ali / Serpil Öztürk Özküçük

    Semiramis

    (23 Ocak 2018 - 19:46)

    Güzel bir yazı dizisi teşekkürler..

      Serpil

      (29 Mart 2018 - 13:20)

      Teşekkür ederim ilginiz için 💐

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir