Oğul / Hacer Ertürk

Yüzüme çarpıyor hüzün tanesi
Sensiz baharları, saymadım oğul
Dilindi bülbülün, en şahanesi
Sesinden başka ses duymadım oğul

Koynumda beledim taştan mı yastık?
Duvarda çiviye,urbanı astık
Mayınlar döşendi acıya bastık
Mutluluk libası giymedim oğul.

Gün aymaz sabahlar,güneş tutuldu
Ekmeğim aşıma, zehir katıldı
Yırttığım entarim,nere atıldı
Üstümden siyahı soymadım oğul.

Sanmasın aşkıya, ağlıyorum ben
Atacak şafağı sayıyorum ben
Yiğidimle gurur duyuyorum ben
Vatanın taşına kıymadım oğul.

Evlat acısıymış, deldi de geçti
Haberin aklımı aldı da geçti
Bir dünya manzara geldi de geçti
Resmini gözümden koymadım oğul

Eksem seni toprak bitirir mi ki?
Selamımı kuşlar götürür mü ki?
Tütsüler terini getirir mi ki?
Ben senin kokuna doymadım oğul.

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Oğul / Hacer Ertürk

    Abdullah

    (6 Temmuz 2018 - 23:03)

    Tasavvuf yoluna girin.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir