Gönül Yoksuluyum / Şerife Teber

Gönül yoksuluyum bu diyarda; kervanlara sarılır giderim ardı sıra. Tenim yanarken çölün sıcaklığından, yüreğim su serper ter olur akar yavaş yavaş alnımdan. Biraz yalnız, biraz dertli, biraz ıslak kirpikli… Koşarım dağlara, taslara, ovalara sığınırım sonra sessizliğimde boğulurum usulca. Çöllerin sıcak kumlarına dökülür düşlerim yorulurum onları toplamaktan ve bir bakmışım ki gömülüp dururlar, hapsederler bu mezar yığınına küçücük bedenimi. Önce çırpınır durur ellerim ayaklarım bir umut kurtulmak için ve tükeniverir nefesim son bir kürek sızlayan toprakla.

Toprağın altında filizlenir düşlerim kök salar kocaman ağaçlara bürünür dal olur, yaprak olur yükselir rengârenk göklere. Örter bütün yaşanılan kötülükleri ve yüzyıllar gelir geçer ama hiç değişmez zihniyet denilen bu illet. Hep varlığını sürdürüp durur bıkmadan usanmadan. Bir cellât gibi kusar bütün öfkesini gencecik kırık bakışlı ürkek kız çocuklarının üstüne. İsyanım var yirmi birinci yüzyılın beyaz kefene sarılı, beline dolanan kırmızı kuşağıyla gözyaşlarının içinde hıçkıra hıçkıra ilerleyen bütün o ufacık adımlara, henüz on beşinde anne olmuş küçücük bedenlere…

Her bir kadın ayrı ayrı bir rengin temsilidir bu geçici diyarda. Oysa hepsini bir papatya demeti zannedip kopardılar her bir yanından hayallerini, umutlarını, yarınlarını… Hayat mücadeleleri kar oldu yağdı dağlara güneş merhamet edip okşarken ışıklarıyla eridi sel oldu aktı dimdik yamaçlardan gelip taştı nehirlerden denizlere, okyanuslar kucak açıp sarılırken hırçınlaştı dalgalar ve ölü balık gibi savurdu her birini kirletilmiş kıyılara.

Dünyaya can getiren bir canın canına kıyılır mı, dokuz ay seni karnında taşıyan, seni bir melek gibi kuruyup kollayan , ömrüne ömür katıp sana eş olan bu varlığa zülüm edilir mi ? . Her gün bir evin içinden bir çığlık yükselir göklere, Taziyeye gider gibi beyaz bulutlar simsiyah renklerine bürünürler sonra feryatları duyulur gözyaşı olur akarlar yeryüzüne.

Daha güzel bir dünya için, daha mutlu bir ülke için, daha kahkahalı bir şehir için bütün eller birleşin sarılın vicdanlarınıza kadınlara ağlamayı değil gülmeyi öğretin açtığınız yaralara merhem olun ve onlar size birer emanet merhamet edin ki güzel hayatlar size bahşedilsin.

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Gönül Yoksuluyum / Şerife Teber

    Semiramis

    (3 Nisan 2018 - 22:27)

    Yüreğinize sağlık Serife
    hanım.. yazınız iyi geldi bizlere..sağolunuz var olunuz.. yeni kalemlerinizi bekliyoruz..

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir