Yalnızlık Heceleri / Baki Demirtosun

sessizlik eşyaların yalnızlığını döküyor üzerime
susmanın kardeşliği burcu burcu kokuyor
kuşlar saçlarını asıyor yol kenarına
kaldırıp altına baktığımız her cümle aynı tokattı çarpıyor kulağımıza,
dinlemenin çarşısı kalabalığın gurbetidir..
boşluğun bir mülk olduğunu öksürüyor kapılar
kahve cezvesinde, kırk çekiç yemiş sözü susuyor bakır ustasının
Kars’ta bir sarışın hüzün biçiyor buğday tarlasında çiftçiler
yoksulluğu özet geçiyor gökteki birkaç bulut
ev avlusunun suratında kırılıyor bir yağmur tanesi
baharda patlayan gülleri sıralıyor bir çocuk
yumuşak bir kelimenin yanağını ıslatıyor sevdalı Mevlüde
mektubuna, seni kimseye söyleme ey hayat diyerek başlıyor
canından çeke çeke diziyor harfleri
isyan ateş ve acı ile örüyor mektubunu
güzel şeylere tanıdık anlamlar yüklüyor
iki gül dalı
aşk
kerem
yangın gibi ..
uykulu gözlerle sesleniyor sabah güneşi,
neresinden tutarsanız tuttun
hayat uzun yıllar bilenmiş bir geçim sıkıntısıdır
annesi ölmez
babasının bıyıkları kokmaz
sevdikleri asla gitmemiştir..
dinledikçe gözlerim doluyor
kalbim kaçıyor ağzıma
iki komşu köy arasında akıyor dilim
kalabalığı katlayıp bir kelimeye doldurmanın şaşkınlığındayım..
sevgi yoksuldur , geçinemiyoruz
devlet akşamları gül dağıtmalı diyorum
sonra ismini gölgesine yaklaşınca
kalbim güneş öpücükleri saçıyor..

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

2 thoughts on “Yalnızlık Heceleri / Baki Demirtosun

    Semiramis

    (4 Mayıs 2018 - 04:21)

    Güzel bir serzeniş.. Yüreğinize sağlık..

      baki demirtosun

      (4 Mayıs 2018 - 11:55)

      çok teşekkür ederim :))

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir