Aynı / Songül Yurdagül

Gecenin koynunda kahkaha ağlar
Tören aynı seçim aynı yön aynı
Narasız yankıdan inleyen dağlar
Viran aynı geçim aynı ben aynı..

Ustaca işlense toprağın gônü
Coşarsa tutulmaz suların önü
Bugünün öncesi unutma dünü
Vuran aynı suçum aynı gen aynı…

Hayatın buğusu camlarda puslu
Görünmez ileri bulutlar sisli
Yağmurlar yağarken belli ki yaslı
Duran aynı göçüm aynı en aynı..

Çiçekmiş ağacın dalını eğen
Yürekmiş sevdiren göklere değen
Hayalen ben melik sen ise kağan
Turan aynı öcüm aynı kın aynı…

Ederin üstünde kıymetli olup
Adıyla yaşayıp insanca ölüp
Uymaz ki namerde yiğitçe kalıp
Gören aynı içim aynı in aynı ..

Fazlası gerekmez sözümü kestim
Kalemle yüzlerce haini astım
Haksızı görünce kinimi kustum..
Kıran aynı biçim aynı zan aynı..

07/05/2018/Efruze

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Aynı / Songül Yurdagül

    Semiramis

    (10 Mayıs 2018 - 01:52)

    Çiçekmiş ağacın dalını eğen.. Yürekmis sevdiren göklere değen… 👏👏👏 her mısrası ayrı bir güzel… Yüreğinize sağlık Şaire hanım..😊

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir