Sahipsiz Çiçekler / Sevgi Ataş

Sen gittin ya.. Bahçedeki  sardunyalar hiç  çiçek  açmadı. Sonra bütün  yaprakları  kurudu. Saksısında bir kök kalmış,  hayat  bulmak için  bir yudum suya hasret. Ama su verecek kimse yok.

Herkes kendi telaşında.  Oğlanlar arkadaşlarla takılıp, araba modelini değiştirmek için  ince ince araştırarak kılı kırk  yarıyorlar.  Kızlar yeni eve taşınmak  hayalinde,  içine  yeni de eşyalar tabii.. Ev konusunda ne kadar hassaslarmış  meğer.

Hani sen “Evimden başka yerde rahat edemiyorum”  derken, alaylı  bir gülüşle  ‘evde gömü  var herhalde biz de gelelim’  deyip kahkaha atan kızlar  var ya. Şimdi  hepsi, ‘Annem haklıymış’  diyorlar. Ne çok haklı  olduğun  konular varmış.  Meğer  sen herşeyin  farkında olup suskun suskun iç  çekişinle  neler yaşamışsın  içine. Hadi  “ben  hayattayken  yuvasını  kursun mutlu olsun” dediklerin var ya. Onlar hep mutsuz bil istedim.

Herkes laylaylom yaşıyor  hayatı. Herkes senin nasihatlerini  unutmuş.

Yemekte pişmiyor akşamları. Dışardan sipariş  edip öyle  yiyorlar. Hani sen “Tencere kaynayan evde bereket olur, yuvanın  sıcaklığı  artar muhabbet olur.” diyordun ya. Muhabbet kalktı, sofralardan bil istedim.

Bir de sen gidince, senin arkadaşın karşı  komşu  teyze çok ağlar oldu,  Neden bilmem  hep seni anlatıyor. “Hayatımda gördüğüm  en güler yüzlü,  komşuları ile hoş geçinen,  en eli açık  kadındı.”  diyor.

Sen gidince  odanın duvarları hep leke leke oldu, kirlendi. Elinde fırça duvarda el izi olan yerleri boyayan da yok artik. Duvarlar  bir garip renk oldu. Sanki gri bir sis  hiç  parlamayan bir kesafet var odada.

Penceredeki çiçekler de kurumuş baktım da. Bahçenin  her köşesinde  zambaklar, ortancalar ortalıkta  gözükmüyor. Senden  önce  gömülmüş toprağın altına.

Annem bir sarı gül  ektim bugün  başucuna sen “bütün  gül renklerini seversin. Seçersin  özenle.  Şimdi bir sarı gül  yok” demiştim ya… Ben bugün  onu getirdim sana.

Ruhuna bir fatiha. Yurdun çiçek  bahçesi  ola inşallah. Kal rahmetin deryasında.  Hakkını da helâl  et olur mu bana.

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Sahipsiz Çiçekler / Sevgi Ataş

    Semiramis

    (12 Temmuz 2018 - 13:46)

    Çok duygulandım çok..Bir annenin yokluğu ancak bu kadar hüzünlü anlatılır…Onlar giderken anılarını ve tarihi de giderken götürdüler..Ruhları şad olsun..Mekanları da cennet olsun inşallah…Sevgiler… 😔💕

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir