Yeşil Bakişli Mabet Ağacı / Serpil Öztürk Özküçük

Sonbahar gibi bir hoşçakal
Bir çığlıktın yoklukta yankılanan
Zehir zemberekti bakışın
Semsur da Kartal
Adı yaman

Eylül en hüzünlü türküsünü söyler
Hazin bir akşam, yorgun yolcu
Titriyor tüm dünya
Yeşil yeşildi o heyecan
Sarı bir ruhsâr, gözde nem
Dilsiz sağır bir sevda bu
Adı konmayan

Bu nasıl yanış savrulmuş hayal
Bu ne geç kalınmış bir hayat
Umut azığının hain hırsızı
Bu ne zamansız bir hoşçakal …
Yitik düşlerin acı sancısı
İlkbahar olmalıydı gözlerin
Sevgili sendin Gül de sen
Gülizar’de Gül dalı
Adı Canan

Ve yağmur gül bahçesinde yağsın
Sonbahar yaprağı dökülsün varsın
Yarım bir sevdadır düşlerim masum
Çocuk gülüşün yürekte acı
Ah o gülmeler ki
Yeşil bakışlar içinde Mabet Ağacı

Son vedaydı bir akşam üstü
Yazmıştı şiirinde bir şâir
“Ay ışığı gölgeleri büyüttü”
“Aşk bize küstü”

Son yalvarış…
Gitme gitme geceden sonra gelen
Bu yangın biter mi
Bu şiir yarım

Sonra o Seda dua, dua
Geceyi yırtan o ses
Geçer dedi ilahi nefes

Ve insan
Dayan geçiyor umut da haktan
Acı acı şu Kentlere sığmayan
Geçti geçecek İnan
Yıldız gibi kayan
Adı zaman …

2018 Ağustos

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir