Keşke Büyümeseydim / Yasemen Kaplan

Çocukluğum
hep dar sokaklarda geçti
Koşup oynarken
ayağım takılırdı düşerdim !
yaralanmaktı
Dizelerimde ki kabuk bağı
Hayat küçükken güzeldi
Keşke büyümeseydim

En güzel çağımdı
mahalleye gelen baloncu.
Yüreğimde o tat hazzı
Koşardım heyecanla
insanlara çarpar topuklardım durmadan
Bir kuş kanadıyla
süzülürdüm bulutlara
Keşke büyümeseydim

Araf gecem bitmezdi
Seyran olurdu bayram
Büyümeye hevesliydi yarınlarım
Oysa ki koca mutluluktu
İçinde yaşanan

Yapraklar düştü
Takvimler eksildi
Maviler zamana yenik düştü
Oysa şimdi…
Arar oldum çocukluğumu
O heyecanı o mutluluğu

Bir daha gelmeyecek
Maviye boyanmayacak gökyüzüm
Diz yarama hasret kalmak
Ne feci bir duygu
Gelir mi o gelinlik yiyen baharım
Gökyüzüne saldığım kuşlarım
Kelebekleri avucumda gizlediğim ?

Hoyratça geçti yıllar
Beni hüzne boğdular
Yana yakıla satır arasında
Ararım çocukluğumu
Küçülmeyecek kadar büyüdüm.
Keşke çocuk kalsaydım..

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Keşke Büyümeseydim / Yasemen Kaplan

    Semiramis

    (6 Eylül 2018 - 21:45)

    Yüreğinize sağlık..Çok güzel bir şiir.. Keşke çok kalsaydık gerçek… Sevgi ile kalın…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir