Mavi Düş / Merve Akyel

Bir incelik yapacağım bir gün. Kalbime denk düşüreceğim kalbini. Nefes almanı isteyeceğim. Derin uzun soluklu bir nefes… Kalbin çarpacak, soğuk ellerin daha da üşüyecek. Senli hücrelerdeki tenim ellerini bulduğunda can bulacak. Göz bebeklerindeki buğuyu dağıtacak az sonra gözlerine düşürdüğüm çocuk, elinden tutacak. Nasır tutan parmaklarının yolculuğuna çıkacak birazdan ellerim. Örme duvarlara dokunduğun ellerin gözlerimde canlanacak. Daha sıkı tutacağım o vakit, daha sıkı kavrayacağım ellerini. Sen anlamayacaksın. Avuç içinden tutup tam da nasırlı yerlerinden öpeceğim seni. Ilık bahar rüzgarları yüzünde esecek, yüzüne cennetin nuru düşecek, gözlerin okyanus  mavisine bulanacak. Kaybolacağım orada ve sen bilmeyeceksin yine. Huzur bulacağım: ‘Tam şu anda ölsem mutluluktan ölürdüm.’ diyeceğim. Ölsem mutluluktan…

Bir masala konu olacak hikayemizi baştan yazacağım. Bir adam ve bir kadın tesadüfi bir gün, hayır tevafuki bir şekilde bir araya gelirler. Adam her şeyden umudunu kestiği bir anda içine umut tohumları eken bu kadına hayranlıkla bakarken göğsündeki göğünde uçan kuşları teker teker selamlıyordu. Kadın her şeyden habersiz, adamın gözlerinin hüzünlü, elem dolu tarafından kendini alamamış ve kalbinin sesine kulak kesilmiş daha önce ezberinde olmamış, hiç duyulmamış, alışagelmişin dışında bir sesin varlığına gizliden şahitlik ediyordu. Evren şahitlik ediyordu iki ruhun buluşmasına. ‘Sarılalım.’ diyordu iç sesi ‘Hem öyle bir sarılmalı ki bir kokalım. Gözlerinin okyanus maviliğinde kaybolan ruhumu etime bulduralım. Sarılalım tenha sokak ortasında, yalnız bir sokak lambasının önünde. Yazın ortasında kışın ayazını yaşatalım birbirine kavuşmuş tenlerimize. Soluğumuzu bir edelim. Ayakları titremekten birbirine dolanmış o masum çocuklar olalım. Bütün korkularım gibi çek al uyluk kemiğimden beni şimdi de. Bilmediğim duyguları boynumdaki sıcaklıktan soluğunla bir ince  tel gibi çekip ızdırabıma son ver. Durma hadi! Ruhum intihar melodilerini çığırıyor gökyüzüne. Ağıt yakıyor gözlerim gözlerinin içli  türküsüne. Bir yanım yanıyor cayır cayır, her taraf simsiyah…’

Pencerede bir ses, sela okunuyor bir Cuma vakti. Gözlerin gözlerimin önünde uyanıyorum yine. Bir rüyadan ibaret maviliğimize veda bile edemeden güneş doğuyor. Güneş bugün de gökyüzünün sonsuz maviliğine açılıyor. Sen hangi maviliğin yolundasın söyle!

Sonsuz maviliğini bir gün bulman dileğiyle…

 

 

,

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Mavi Düş / Merve Akyel

    Mete seven

    (2 Ekim 2018 - 10:27)

    Güzel yazı merve hanım

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir