Büyü / A.Baki Demirtosun

sözün kırıldığını gördüm
rüzgarın sustuğunu
boşluğun çatladığını
sevginin sevgiyi iyileştirdiğini gördüm..
bildim,
yutkunanın aşkı da var..
eve koştum
kapı yalnız
pencerelere küskün
darmadağındım ben hala ortalıkta..
gökyüzünü öpsünler diye
çiçekleri balkona çıkardım
hayal yuttum
kalabalığı cümle yapıp okudum
dinmedi yalnızlığım..
sözün içini açtım
susmanın kapısını kırdım
koştuğum tüm uzaklardan özgürlük tuttum sana
konuşan tüm kalabalıklardan daha yüksek sesle söyledim,
özgürlüğü olmayanın aşkı da yoktur..
o vakit babam muhtarın ağzında okurdu okulu
annem kalbiyle beslerdi aklına ezberini
babam siyaset bilir
günaha sebep sözlerle döverdi annemin kulaklarını
gözleri bitmemiş iki mermiydi annemin yüzünde
sıkar sıkar öyle dönerdi sırtını..
alnı çöl çoraklığı
kirpikleri kayalık dikeni bir adamdım
oturmuş yılları çözüp çözüp çıkarıyordum bedenimden
yanaklarımda patlamış güneş taneleri
söylediğim tek cümleyle özetliyordum sesimi,
güzellik dünya sözcüklerine sığmıyor..

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir