Vaveyla / Demet Levent

Kaç mısra daha gerekli, söyle
Yokluğuna attığım bu çığlıkları duyman için
Hücrelerime dahi işledi sensizlik ve sessizlik
Uçurtma misali, küçük bir çocuk edasıyla
Gökyüzümsü bir özgürlük arıyor kalbim
kalemimden ayaz katreleri varıyor satırlara
tir tir titretiyorum kelimelerin canını.
Sanki kalem değil de kağıt küsüyor kaleme
Bu bir sitem,bir çaresizlik vaveylası
Matem yüklü bulutlar karşılıyor sabahımı
Güneşin ahvali meçhul, güneş yitik semada
Üşütüyor şöminede yanan ateş vurunca tenime
Bir çığlık,bir haykırışla dökülüyor yüreğimden
Yüreğine yolcu ettiğim her ah.
Bana hiç yakışmamıştı sükut
Sessizliğe hiç bu kadar etmemiştim tamah
Sana adamışken tüm varlığımı,benliğimi
Nasıl da yarım bıraktın beni giderayak
Uslanmazsın yüreğim!
Uslanmazsın sen
Bunca çirkefin, günahın içinde
Nedir bu ümitvar hallerin
Bir kapı aralanıyor
Eski benliğim
Ve göz kırpıyor
Çocuksu masumiyetim..
Dilimde bir sitem, bir ah.
Bütünüyle varoluş ve zamana hitaben
Ne ara bu hale geldim ki ben!

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir