Kanatlarımı Kırdılar / Merve Akyel

Kanatlarımı kırdılar dün, tam da uçar dediğin yerden.
Baba dün kanatlarımdan kırdılar.
Ayaklarım titredi,ellerim tutmadı, soluğum kesildi…
Baba dün soluğumdan kestiler.
Bu gece gelirsin diye bekledim
Başımı dizine koyar
Hani o anlattığın hikayelerden birini anlatmak istersin diye
Pencereleri açık bıraktım.
Tez gel üşüyorum , çok üşüyorum .
Gittiğinden beri hava buz, insanlar soğuk.
Isınmıyor evler eskisi gibi.
Baba içim üşüyor, kimse sen gibi ısıtmıyor.
Ellerim, ellerim kalem tutmaz oldu artık.
Baba dün ölüm orucu tutturdular bana.
Susturdular.
Kelimelerimi tükettiler.
BABAM!!!
Dün yağmurlar yağdı göğüme
Sahi senin oraya da düştü mü
Gözyaşımdan damlalar ?

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Kanatlarımı Kırdılar / Merve Akyel

    Melike Girgin

    (13 Kasım 2018 - 21:34)

    Abla bee harika bişey bu ağlattın çok anlamlı herkes çözemez 😔

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir