Yanıldık / Havva Kalaycı

Sustuğumuz yerlerden sürekli kırıldığımız zamanlardı
Sönmüştü içimizdeki o titreyen kandil
O uzun hayat yürüyüşünde kalakalmıştık
Ayın şavkıyla…
Bir tek çocukların anlatacak masalları olur
Sadece çocuklar masal anlatsın” derdin.
Adını bilmediği çiçekleri toplayıp
Tozlu bir duvar dibinde günü uğurluyorlardı onlar.
Yıkık bir duvar ve karanlığa karışan akşam ezanlarının sesi geliyor aklıma…
Göç eden kuşlardan söz ederdin
Başakların göverdiği, iğde ağaçlarının çiçek açtığı yerlere giden…
Çocukluğundan bu yana gidemedin bi uzaklara
Kırıktı kanadın en yorgun yerinden.
Kuş kara kışa da alışır
Sanki bir şey görmez, bir şey duymaz gibi
Yaşamaya devam eder…
Sen yine de unutma!
Her göç mevsiminde
Kuşların yarasını sarmaya çalışan o çocuğu hep hatırla…

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir