Bilmiyorsun / Merve Akyel

Bilmiyorsun…
Bir mektubun lal olmuş yanıydı ansızın içime düşen
Bazı şeylerin izahı yok anla!
Avuçlarımda derin bir hikaye’nin yarım kalmış nemi kaldı öylece
Ayrılık resmi çizdiğin duruşun karşımda.
Boğuk bakışının ardında koca bir öksüzlük hıçkırıklarda.
Gittiğinden beri
Kalabalık şehrin ortasında tesadüfî varlığına rastlamayı mucize biliyor hüznüm
Küller içinde yeşermeyi bekleyen papatya umudu taşıyor çocuk yüzüm.
Yüzünü anımsıyorum karanlığın gölgesinde
Gecikmiş bir mektup hüznü çiziyor, aklımda kederinden kaybolan.
Nar yangını gözlerin doğacak güneşin habercisi biliyorum.
Kalbim koyu kumaş yamasıydı hasretinin üzerine dikilen.
Karanlık karayel saçların umudun varlığını çağırıyor bilmiyorsun
Susuz dudakların binlerce kelime noksanlığını fısıldıyor.
Kaç şiiri yuva bilmişsin suskuluğuna söyle!
İçin ulaşılmaz bir kördüğüm.
Mahrum bir karanlık ortasında ruhlarımız nasılda bulmuştu birbirini
Bir adım kırk yıllık adımlara açılırdı bu kapıdan bilmiyorsun…
Titrek nefesimde kayboldu bir sabah yüzün
Gönülsüz gidişine bir sigara yaktım bugün
İçime dönük ezberin var artık dilimde
Bilmiyorsun!
Tenha sokak ortasında özlemin şimdi bir uçurum…

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Bilmiyorsun / Merve Akyel

    Melike Girgin

    (29 Aralık 2018 - 11:14)

    Süper olmuş söyleyecek söz yok harikaa💜

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir