Karanlıkta Aranan Aydınlık / Şerife Teber

Bir hayat var uzaklarda, adını bilemediğim,  kıtalar arasına gizlenen, rengi olmayan, görülmeyen, duyulmayan, hissedilmeyen bir hayat. Bir siyahinin gözyaşı, bir kadının çığlığı, bir çocuğun açlığı gibi mesela. Ama aslında görülen, duyulan ve hissedilmesi gereken  bir hayat. Yaşadığımız, nefes aldığımız bir dünyada kör, sağır ve hissiz birer varlıklar olduk. Biz yalnızlaşan, kendi kabuğuna çekilen ve sadece kendini düşünen, kendi çıkarı için yaşayan insanlar olduk. Yanı başımızdaki aç bir karnı, çığlık bir sesi, gözyaşında boğulan bir gözü görmez olduk. Bütün ırklar güzel yaratılmıştır. Bütün çocuklar azda olsa eşit koşullarda yaşamalıdır ve bir kadının asla acı  çığlıkları duyulmamalıdır. Bir çığlığı varsa mutluluktan olmalıdır. Bir mükemmel idea  dünyasını hayal edip, asla sorunsuz yada muhteşem bir hayat vaat edip sizi hayal kurmaya davet etmiyorum. Yaşadığımız hayatı biraz daha güzel bir hale getirmek için, taşın altına sizde elinizi koyabilirsiniz. İstersek bunu başarabiliriz, çöken karanlığa aydınlık getirebiliriz. Farklı hayatlara dokunarak mutlu olabiliriz. Demokrasinin düşmanı her zaman şiddet olmuştur. Şiddetin olmadığı ve  ırk, dil, din, mezhep, ayrımı yapılmayan yerde insanlık vardır. Bir yerlerde insanlık varsa karanlıklar aydınlığa çıkacaktır mutlaka. Bir geminin limana nasıl geldiği değil, hangi zorluklar sonucu vardığı önemli olmalıdır. Bir çekilen çileye şahit değilsek, yalnız uzaktan seyre dalıyorsak, koşup dokunmuyorsak biz çok eksiğiz demek.

Her ülkenin vardır sessiz ağlayan şehirleri, kaldırım taşlarına anlatılan hikâyeler, her sokağın başında ürpertilen yürekler ve daha niceler…

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Karanlıkta Aranan Aydınlık / Şerife Teber

    Mustafa Alagöz

    (30 Haziran 2019 - 21:08)

    Çok güzel yazdınız. teşekkür ederim.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir