Zelal / Mustafa Işık

feleğin, bilmeden
ayna düşürdüğü suyun
en berrak yeridir gözlerin
kâkülünde güzelinden güller

yüzün ki vaha serinliği, zelal
her sabah orada başlar gün
kuşları ve çiçekleri öper

leyla deme gördüğün her güzele
sonra çöle dönüşür gülistan
yüreğim ayaklanır, yollara düşer

parmağımda oltu taşı tespih
ceylanı vurulmuş onca dağ
aramıza haramiler diker

senin yan bakışın, zelal
ayrılık adında visaldir
avcıyı yardan eder

ayna kırığı yüzde kıvılcım
yakar cümle âşığın sinesini
ben garip mecnun’u
gam çölüne gömer

uçurumların çağrılısıyım
zelal, kalbim kana batmış
ahu bakışı, ah bilsen
gözyaşın ateştir
kor dudağı öper

ay şavkında hülyalı yüzün
zelal, kalbin öte yakınında
söyle, kimleri sever.

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir