Aybala’dan Han Buğra’ya / Serkan Sayan

1

Gözleri Han Buğra’nın gözlerinde asılı kaldı.
Aybala ömrünü bu gözlere bağladı.
Zaman nasıl da zalimlik yapmıştı.
Kardelenler köyün kıyısını süslemişti
Babasının gelişi ömrüne ömür katmıştı.
Kul Ata’nın sözleri geldi aklına…
Aybala’nın yureğine yeni korkular düştü.
Canı avuçlarına doldu kan ter.
Han Buğra’nın gözlerine asıldı gözleri.

 

2

Atasının kollarında cenneti kokladı bozkırın kızı
Silinmese de yüreğinden korkular
Yaşlı anası geldi aklına tutulmuştu dili
Ata dedi, anam dedi, boşaldı yüreğinden sağanaklar…
Kul Ata yetişti, tuttu ellerinden
Yaşlı kadın yürüyemedi meydana
Dizleri yarı yolda bıraktı onu, yılların yükü sırtında.
Aybala, bozkırın güzel kızı, anasının kuzusu…
Yürüdü atasından kopmadan Aybala
Han Buğra’nın gözlerine asıldı gözleri.

 

3

Gözleri Han Buğra’nın gözlerinde asılı kaldı.
Geceyi sabaha bağladı Aybala, kırpmadı kara gözünü
Bozkırın ortasında karanlığa boğuldu köy.
Sabahlar ayrılığa yüklü…
Kul Ata’nın anlattığı destanlar yankılandı kulaklarında
Yaşlı gelen katar genç dönerdi menzile.
Hüzünlü şarkılar doldu diline.
Gece asra bedel oldu amansız…
Bozkırın kara gözlü güzel kızıydı.
Gözleri Han Buğra’nın gözlerinde asılı kaldı.

 

4

Baharın gözüne kar yağmıştı o gece
Bozkır buz kesmişti…
Kış soğuk yüzünü bahara karşı göstermişti.
Köyün ıssız hâlini köhne araçların homurtusu bozdu.
Telaşlanmıştı ahali…
Aybala meydana koştu, korkmuştu.
Kul Ata’nın katar hikayelerini hatırladı.
Han Buğra yoktu ortalıkta, yüreği duracaktı.
Aç kurtların uluması köyü sarmıştı.
Kar fırtınasına karıştı köhne araçlar.
Gözleri Han Buğra’nın gözlerinde asılı kaldı.

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir