Ayışığı / Emine Savaş

Ay gecenin tavanına asılı
Işığında yüreğime can düşer
Gündüzünü kaybetmişken şu âlem
Karanlığa sevda olan tan düşer
Issızlaşır sokakları köyümün
Yanlızların paylarına an düşer
Eleminin rüzgârında kaybolan
Bahtsızlara acı veren son düşer
Bahar gelip yeşerince kâinat
Kaderime el değmemiş gün düşer
Yalvarsaydım Kerim olan Mevlâya
Su toprağa belki bana sen düşer
Gezineyim kırlarında köyümün
Yeşiline güneşine şan düşer
Ruhum erir gamzelenmiş ufuktan
Taze gönle tazelenmiş kan düşer
Ben gittikçe ötelere yol olur
Yol üstüne kucak açmış han düşer
Gönül eri selâmına yâr olur
O gönülden elbet bize nan düşer
Neftî bil ki, ırak olan yol değil
Köhne akla böylesi bir zan düşer
Nere gitsen neyi seçsen bilesin
Sana yine içlerinden ben düşer
28 Mayıs 2019
Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir