Seni Dinliyorum Anne Gözlerim Kapalı / Eşref Bolukçu

 

Özledim anne özledim!

Seni, sesini,

Ve şefkatle bakan gözlerini…

Özledim anne, seni özledim!

Yürüyorum patika yoldan. Yolun etrafındaki ağaç yaprakları toz tutmuş. Yolun hemen yanında uçurum ve derin bir dere… Düşünüyorum: Acaba annem çeşme başında beni bekliyor mu? Ağaçların arasında yürüyorum. Söğüt dalları aşağılara sarkmış. Yanında geçtiğim ceviz ağacının kokusu burnumda… Su sesine karışan kurbağa sesleri… Göz yaşlarım yüzümden boncuk boncuk akıyor. Annemin, “Adam olmak için okumaya gidiyorsun…” sözü dünkü gibi aklımda.

Bekle beni anneciğim,

Bir gün sana döneceğim.

Pamuk gibi ellerinden,

Doya doya öpeceğim.

Komşunun kavak ağaçlarını geçerken karşıya bakamıyorum. “Ya annem çeşme başında değilse.” Yüzümü hafifçe yerden kaldırıp karşıya bakıyorum. Canım annem orada, tam karşımda… Eski bakır kovamızı çeşmenin önüne koymuş, yolu gözlüyor…

Nasıl annemin yanına varıyorum, anlamıyorum. Nihayet annemin bana sarılışı ve adeta haykırışı:

– Yavrum, canım oğlum sen misin bu?

– Evet, anne evet benim.

– Canım Eşref’im… Dün gece seni rüyamda gördüm, gelmiştin. Ben de sabahtan beri burada seni bekledim.

Çeşmenin önündeki bakır kovayı almak istiyorum ama annem izin vermiyor. Yokuşta yürüyerek eve gidiyoruz. Annem az önde… Sanki herkese bakın oğlum gelmiş diye övünüyor. Bakıyorum anneme, üzerindeki şalvar üst üste üç kez yama yapılmış. Ayağındaki terliğin arka kısmı koptuğu için annemin ayak topuğu yere geliyor. Yokuşu hızla yürüyüp eve varıyoruz. Kapının önünde oturuyoruz. Kapının önündeki kocaman ceviz ağacının gölgesi her tarafı kapatmış, koyu gölge…

Ne kadar özlemişim annemi. Sesini, konuşmasını, gülüşünü… Canım annem, beni öpmeni, sevmeni öyle çok özlemişim ki…

Gün nasıl geçiyor bilmiyorum. Akşam yatağımızı serip uyuyoruz. Rüyamda annem bana:

“- Oğlum, canım Eşref’im, kınalı kuzum. Sen ilerde insanlara faydalı olacak bir konumda olacaksın. Sakın doğruluktan ayrılma. İnsanlara hep yardım et. Mesleğini insanların faydasına kullan. Sakın paraya önem verme. Maneviyatı önemse… Ben hep istedim ki başkalarına faydalı olayım. Köy yerinde ancak kendi işimi bitirebiliyorum. İnsanlar senin eserlerinden hep faydalansın…”

Canım annem, tam da kavuştuk dediğim an ebedi aleme göçtün. Aslında, tam da senin dediğin yaşlarda göçtün. “Peygamberimizin ahirete göçtüğü yaşlarında ben de ölmek isterim…” deyişini hep hatırlarım.

Sen hep benden uzaktın, yanı başımda iken annem… Yüzümden akan yaşlarımı sildin az da olsa. Ama ben senin akan göz yaşlarını hiç silemedim ki annem…

Sen huzurlu ol… Bana verdiğin tavsiyeleri, vasiyetini hiç unutmadım annem.

Ömrümden ömür alıp da gittin

Hasreti yanıma koyup da gittin

Özlemi ruhuma ekip de gittin

Senli yıllarım gelir mi geri…

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

4 thoughts on “Seni Dinliyorum Anne Gözlerim Kapalı / Eşref Bolukçu

    Rahşan kurt

    (10 Kasım 2019 - 13:21)

    Yüreğinize sağlık hocam

    SongülEngin

    (10 Kasım 2019 - 14:04)

    Rabbim mekanını cennetu ala eylesin Peygamberimiz(sav)e komşu eylesin inşallah.Nur yüzlü güzel anneyi.Hocam annenizin size dedigi gibi insanlara faydalı bir evlat olduğunuz için sizinle gurur duyardı Rabbim sizden razı olsun güzel faydalı yazılarınız daim olsun inşallah.

    Aleyna Elmas

    (10 Kasım 2019 - 16:31)

    Çok güzel

    Kadir Kuş

    (11 Kasım 2019 - 11:58)

    Duygularımıza tercüman oldunuz. İçimi yakan anne özlemim ile içim yandı…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir