Yolculuk Nereye? / Hayriye Toç

Son yıllarda çokça telaffuz ettiğimiz, her yerde sürekli duyduğumuz iki kelime Değişim&Dönüşüm. Uzunca zaman Kişisel Gelişmeye yönelen insanlık, gelişirken kaçırdıklarının farkına vararak değişmenin ve dönüşmenin peşine, Öz’üne dönmenin telaşına düştü. Çünkü insan maddenin ona huzur, mutluluk, keyif, haz gibi duyguları vermediğini, dört bir yanı maddesel olarak dolu olsa, bilgisi, mevkisi, itibarı olsa da bir şeylerin hep eksik olduğunu ve tatmin etmediğini anladı…

Nedir bu değişim & dönüşüm? Bize ne ifade eder? diye sorsam, herkesin farklı bir cevabı olur belki de. Aslında doğaya bakmak, evrenle bir ve bütün olduğunu fark etmek anlamanın en kolay yolu.

Tohumun toprağa ekilmesi gibidir insanın mana âlemine, dünyaya gelişi. Önce ana rahmine ekilir, toprakta çatlayıp filizlenmeyi bekleyen tohum gibi sabırla bekler. İlk filizin topraktan gün yüzüne çıkması, ana rahminden dünyaya gelişidir insanın. Aynı bütünden var olması sebebiyle aslında özde aynı tohumdur insan. Tohum aynıdır ama toprağına, suyuna göre meyve verir. Meyve vermekten maksadı içinde tohum olarak yine kendini yaratmasıdır.

Böyledir insan da, dünyaya gelişi kendi Öz’ündeki hakikati yaratmak içindir. Nefs (ego) perde olunca hakikatiyle arasına mesafe girer insanın. Perdeyi aralamak ve hakikatinin güzelliklerini keşfetmekle başlar değişim&dönüşüm.

Değişim; Nefsini (egonu) kontrol altına almaktır. Hakikatinle arana mesafe koymak için sana oynadığı oyunları fark edip son vermendir. Dönüşüm ise; kendindeki hakikat tohumunu yaratmandır.

Doğaya bak ey insan! Hangi tohum büyürken güneşe sevinir de yağmura üzülür, hangisi çiçek açtım diye mutlu olup, yaprak döktüm diye mutsuz olur. Fırtınalar geçer üzerinden, karlar yağar da o sadece kendi Öz’ünü yaratmak için büyür meyve verir…

Bugünkü varlığına sevinme, her an bir felakete uğrayabilirsin, bugünkü sıkıntınla kederlenme yarın mucizelerle karşılaşabilirsin. Sen sadece akışa teslim ol, sapasağlam karşıla her ne geldiyse Hak’tan…

Sen bu dünyaya hakikatine yolculuk için geldin. Zaman, değişme ve hakikatine dönüşme zamanıdır. Tohumdun, ağaç oldun. Başına iyi kötü her ne gelirse ağaç gibi metanetli, sabırlı ve sağlam ol ki meyve verebilesin…

 

 

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Yolculuk Nereye? / Hayriye Toç

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir