Bembeyaz Öldük / Osman Avanoğlu

İstikamet Sarıkamış’tı,
Kar, tipi yollarını,
Buz gibi hava nefeslerini kesti.
Geçit vermedi,
Ölüm kustu Allahuekber Dağları.

Ve Allahuekber’de son Türk müfrezesi…
İlk sırada diz çökmüş dokuz kahraman,
Ahmet, Mehmet, Hasan ve daha nice can.
Mavzerleriyle nişan almışlar,
Tetiğe asılmak üzereler ama asılamamışlar…

Kurşun sıkamadan donduk,
Bembeyaz öldük.
Sessizdi kar beyaz ölüm…

İkinci sırada cephane taşıyanlar var,
Sandıkları bir avuçlamışlar ki,
Kâinattan hırslarını almak istiyor gibiler.
Öylesine kaskatı kesilmişler…

Karı kefen eyledik,
Zemheride yandık.
Tatlıydı ay ışığında ölüm…

Ve sağ başta Binbaşı Nihat…
Dimdik ayakta,
Başı açık, saçları beyaza boyanmış,
Gözleri karşıda…

Yaratan’a sığındık,
Tevekkül ettik.
Kolaydı Sarıkamış’ta ölüm…

Allahuekber dağlarında son Türk müfrezesi,
Teslim olmadı, olamazdı.
Düşmandan çok evvel,
Allah’larına teslim olmuşlardı…

 

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir