Yurdundan Uzaq Düşən Adam / Osman Fermanoğlu

Yurdundan uzaq düşən adam yatar üzü yurduna sarı Kirpikləri olar oğulsuz qoyub gəldiyi evin hasarı Yollara boylanar atası, anası halına yanası Bənövşə adamlar Bitişməz həsrət yarası ha ovut ha sarı Vaxt keçər Köz-közünə qovuşar Od oduna Yurdundan uzaq düşən adam bir qərib bayatıya bükülü tabutda qayıdar yurduna   1986 Bu gönderiyi paylaşın:

Ömrün Payızı / Leyla Mətin

Mən illərin yorğunu Ümidi qırıq biri Ayı itmiş gecədə Sehiri qaçmış pəri Mən həmən o qadınam Ürəyi buz bağlayan Gündüz hər kəslə gülən Gecələr tək ağlayan Xəyalların ardıyca Hey uzanır əllərim Yetişmir ki yetişmir Çiçək açmır güllərim. Səmanın rəngi tutqun Üzü bəyazlanıbdı Yanağı da şeh çəkib Lap mənə oxşayıbdı. Rəngi solub saralıb Bozarıbdı təbiət Bircə […]

Şeir Qadın / Fargana Yusufkizi

  Bu gecə gözümdən şeir tökülür Hecalar asılıb kipriklərimdən Mən şeir qadınam sevə bilməzsən! Sətir-sətir unut xatırla bənd-bənd Mən şeir qadınam səni itirib Bir sevgi şeirimdə taparam bəlkə Səbəbsiz inciyib sonra kim bilir Ən şirin misrama qataram bəlkə Ətrini,sehrini qoyub kənara Bircə gülüşünə dastan yazaram Mən şeir qadınam mən yenə oyam Silərəm Yenə də başdan […]

Danışmaq / Ayşenur Akın

Könlümün ipligini keçirmişken könlüne Tut ucunu əlinden asla buraxma derem Qavuşmak köynegini geyərken üzərimə Xoşbextlik paltarımı boş yere sökme derem Andım olar menim inanıram sözlərine Doyamıram loxmayı batırdıqım gözlərine Canımdan böldüyümü qoyaram dizlərine Ümidin çörəgini yerlere tökmə derem Tikdim gözlerimi gözlerinin oyasına Ər adam boyanabiler eşqin boyasına Qavuşmak keçməyənin ağlayan qayasına Çəkdim əllerimle suya çəkme […]

Sənsizləmışəm / Fərqanə Yusifqızı

Geri qayıtmağın mənası yoxdur, Artıq görüşlər də olub maraqsız. Sözlərin hədəfə dəyməyən oxdur, Nə fərqi haqlısan,yoxsa ki haqsız. Düşüb gedəcəyəm yolun ağına, Bir daha mən sənə dönməyəcəyəm. Qulağım kar olar səs-sorağına, Dərdini -sərini bölməyəcəyəm. Xəyalən qayıdıb ana bətninə, Həyata qayğısız,dərdsiz gələcəm. Sonra da yollanıb şimal qütbünə, Bəyaz ayılarla dostluq edəcəm. Uzaqdan-uzağa darıxıb sənsiz, Adına nəğmələr […]

Sekiz Şiir / Şehnaz Şahin

1 Hələ bu dünya sənindi Mışıl-mışıl yatan uşaq. Nazını od qiymətinə Gözün yumub satan uşaq. Fırlayıb atdın oxunu Aldın əlimdən yuxumu Ağzında kədər salxımı Nə yatmısan,oyan,uşaq.. Qəm yenə miyanə gəlir Düşüvdü ziyanə gəlir.. Hayandan hayanə gəlir İçimizdə batan uşaq… 2 Yazıb tulladım suya Bütün arzularımı. Bir az torpaq, bir az od Tütün arzularımı.. Önündə diz […]

Ünvanlı Şeirlərin 2 / Ələddin Əzimli

TUMURCUQLARA Yağış yağır, nə xoş yağır yaz yağışı. Bulud-bulud boşalır göy, çəmən-çəmən boylanır yer ilahi yağışa doğru. Dartılır Günəşə sarı fidanların körpə, kövrək budaqları. Çimir, nazlanır ağaclar, ancaq yaman narahatdır yarpaq-yarpaq ağrı çəkən tumurcuqlar…   KİMSƏSİZLİYƏ Qış Günəşinin soyuq şüaları tək ümidsizlik boylanır pəncərədən solğun-solğun, təkəmseyrək. Sənin buz kimi şümşad əllərini andırır mənə bu solğunluq, […]

Xatırladığım Ömür və Əziz Nesin’in Bildikləri / Səfa Vəli

Yazmaq eşqdir… Oxumaq isə vəfa…  Bir də oxumağı bütün nazıyla qəlbinə çəkmək lazımdır. Əziz Nesini oxumaq yazmaq eşqimə olan xəyanət idi, bilirdim, amma oxumağa olan sədaqətimi nümayiş etdirməkdə gecikmək istəmirdim. Məncə, Əziz Nesini oxuyan bir yazıçı, ən azı, iki ay heç nə yaza bilmir… Məsələn, mən bir aydan artıqdır ki, yarımçıq hekayəmi tamamlamağa cəsarət edəmmirəm. […]

Dokuz Şiir / Osman Fermanoğlu

Görünür Paşam, bu da bir ayrı iş, Bütövlər para görünür. Deyən, eyləyirik vərdiş, Ağlar da qara görünür. Qalsaq da qulağı səsdə, Səssizlik durubdu qəsdə. Əlini qoy qaşın üstə,– Boylan, gör hara görünür? Nədi ürəyinə daman? Gədiklərə çökür duman. Nə Arpaçay, nə Xançoban, Nə itkin Sara görünür. Gedənə bax, el köçündə, Alacağı varmış Çin’də… Çölü bər- […]

Dört Şiir / Mayisə Əsədullaqızı

İÇİ BOŞ GECƏ İçi boş gecə, Bir qucaq yeridi. Ürəyim Közərmiş ocaq yeridi. Nur ələnir Aydan, Mənə düşməz o paydan… Bu gecə, Pisliklərə Əngəl olar. Ürəyim məhəbbətə Səngər olar. Haqsızlığa barışmayıb, Çox ağlamışam. Gecələr Qaranlıq Vətəni qucaqlamışam… DÜNYA HƏMİN DÜNYADI Bilirsiniz, necə çətindi Dünyasını dəyişən insanın Telefon nömrəsindən Gələn zəngi eşitmək?! Bilirsiniz, necə əzabdı, Səs […]

Altı Şiir / Osman Fərmanoğlu

GƏLƏRSƏN Qoşulmusan gedənlərin köçünə, Ayrılıqlar xallananda gələrsən. Göz yaşların dolur gözün içinə,- Yanağından sallananda gələrsən. Baxarsan ki, bir dil səndən söz alır, Yanıb– sönən ocaq kimi sozalır… Yanaqların qızıl gülün misalı; — Həyalanıb, allananda gələrsən… Hər gələnin başında gül çələngi, Dəstələyib gülə çələng hörən kim? Bulaq üstə qoyana bax səhəngi,- Eşqlə dolub, hallananda gələrsən. Göz […]

Ünvanlı Şiirler / Ələddin Əzimli

TƏKLİYƏ Təkliyim bilinməyən bir ağrıdır, gecə-gündüz çəkdiyim. Elə bil sönüb içimdə işıqlar. Bilinməyir günün hansı vaxtıdır. Nə Günəş var, nə Ay, nə də ulduzlar. Görəsən belə olur dünyanın hər yerində tənhalar və yalqızlar?..   AĞ BAYRAĞA Ayım bəlli, ilim bəlli, ömrün çoxu aldadıcı bir təsəlli. Gün var həyatımdan uzun- nə sonu var, nə əvvəli. Hələ […]

Qelem / Sefa Veliyeva

bütün arzuların saçımda qaldı, daraq tanımağı günah bilirəm… mən səni dünyanın gözündən saldım, yolumu kəsəcək min “ah”, bilirəm… açıq pəncərəndə rəqs edən pərdə qovuşmaz əlimin qırışlarına… hədiyyə etmişəm səni bu dərdə, sükutun yuvadır qu quşlarına… bağışlama gedişimi, qadası, üzü sənə tərəf iz qoymamışam.. sən olan şeirlər vicdan həyası; bu gün qələmimi düz qoymamışam… — Bu […]

Yedi Şiir / Osman Fermanoğlu

ÜRƏYİM ATLANDI DAĞLARA SARI Qonağı itkin düşənim, Məlul- məlul baxan dağlar. Önün keçilməz qayadı, Sıldırımdı arxan, dağlar. Adı bir idi dilində, Çirkinin də, gözəlin də. Qalar dilbilməz əlində İndən sonra yaxan, dağlar. Səndən ayrı göz naşıdı, Ömrün- günün duz daşıdı. Damcı- damcı göz yaşıdı Şır- şırından axan dağlar. Çox atlanan enib səndə, Azdırmısan duman- çəndə. […]

Payıza  Xoş Gəldin Deyək… Ürəyimizdən Keçərsə… / Sefa Veliyeva

  (esse)            Dünya yaranandan insanlar həmişə dörd ünsürü əsas tutub: od, su, hava, torpaq. Sonra illəri dörd fəslə bölüblər: yaz, yay, payız, qış.  Evlərimizin də dörd küncü var, ayrıclar da dörd yol arasındadır. Söhbətimiz dörd rəqəmindən başlasa da, əslində, payızdan danışacağıq- üçüncü fəsildən… Qarşıdan payız gəlir. Xəzanlar fəsli. Şairlər ayrılıq gününü payıza bənzədir, sevgililərinin […]

Ömründən Bir Günü Mənimçün Ayır / Leyla Metin

Demirəm ömrünü mənə bağışla Demirəm mənimlə bahar et, qışla Həyata bircə gün mənimlə başla Gözlərim həsrətli günləri sayır Ömründən bir günü mənimçün ayır. Demirəm bir gedək uzaq diyara Demirəm uzaq ol sevdiyin yara Məni bircə anlıq yetir ilqara Nə olar bir dəfə “həyatım” çağır Ömründən bir günü mənimçün ayır. Demirəm ömrünə yazılım qalım Ətrini sevdiyin […]

Afet Ucun / Sefa Veliyeva

Gəncənin Əttarlar küçəsiylə Cavadxan küçəsinin kəsişməsində bir qoca kişi otururdu həmişə. Heç vaxt yanından keçən insanların üzünə baxmazdı; ya yerə baxırdı, ya göyə. Tələbəydim, naşıydım, bir gün onun yanındaca ayaq saxladım, maddım-maddım qırışmış əllərinə, corabının başına dürtüşdürdüyü balaqlarına baxdım. -Baba, harda yaşayırsan?-deyə soruşdum. -Mən yaşamıram, bala…-dedi başını qaldırmadan…-Məni dədəmin çomağına tapşırıb gəldiyim o kəndin “ah”ı […]

Ondört Şiir / Osman Fərmanoğlu

ÖLÜMÜ Paşam, qənşərimdən keçdi, Göz-göz aldatdım ölümü… Saldım sözün ocağına,– Söz-söz qalatdım ölümü. Urcah olsa da kəfinə, Axtarırdı xas dəfinə… Alıb bulağa, evinə Susuz yollatdım ölümü. Osman, yolların ağından, Candı qıvrılan, ağınan… Keçdim ağır sınağından, Ucuz adlatdım ölümü… 5 aprel 2018. GƏLƏR Ömrü uzun çəkməz qara günlərin, Dolanar üstünə ağı da gələr… Arının dilindən bal […]