Üç Şiir / Osman Fermanoğlu

SÖZ OLMUR Teyfur Çələbiyə Sözüm söz gətirmir atam, qardaşım, Söz sözdən qopanda uca söz olmur. Atılan daşlarla tən gəlmir daşım,– Hər yan- yana gələn heca söz olmur. Ha yana baxıram günah çağırır, Hər günah içində yüz ah çağırır… Dilim hər dinəndə sabah çağırır,– Sözlərim kal qalır, qoca söz olmur. İçimdən boylanır gen bildiklərim, Qurd çağıran […]

Qadın / Leyla Metin

Nədir yanağından axan ey qadın Sel yuyur üzünü xəbərin yox mu? Pəncərə önündən baxan ey qadın Göz yaşını silən əllərin yox mu. Ağzını aç danış söylə dərdini Axı kim bilməyib sənin qədrini Artırıb olmayan dərdi sərini Dərd deyən danışan dillərin yox mu? Nazı çəkilməli qadınsan sən də Gərək ki, gül açsın gözəl çöhrəndə Qış ötüb […]

Xocalıdakı Körpə / Nargis İsmailiyova

Qarın  soyuqluğunda əridikcə qırmızı hərarət. Sakitləşirdi körpənin balaca ürəyi… Donan kiçicik barmaqlarını son dəfə apardı isti nəfəsinə doğru. Lay lay deyirdi ona buludlarda əyləşən mələklər. Gözlərini iricə açıb mələklərəmi baxırdı Xocalıdaki körpə? Dodağının kənarında donan gülüşlərdən danışın mənə… Görəsən son dəfə onu belə gülümsədən nə idi? Nəyə, kimə gülürdü körpə? Anasınımı xatırlamışdı? Bəlkə də, onu […]

Üç Şiir / Nuranə Nur

Getmək   Getmək… Arxanca baxacaq bir cüt sevdiyin gözün olduğunu bilə-bilə rəsmlərinlə, sözlərinlə, gözlərinlə, xatırlanacağını bilə-bilə getmək… Ayrı-ayrı ürəklərdə eyni kədəri bölmək, Ayrı- ayrı kəlmələrlə eyni sözu eşitmək və getmək… kəpənək ömrü ilə kifayətlənmək yaşanacaq çox şeyin olduğunu bilə-bilə tərk etmək və getmək… hələ doğulmayanlarla, hələ ölməyənlərin heç birinin həyatda olmadıqlarını dərk etmək və getmək… […]

Bakim / Gulsade İbrahimli

Bakim, çılğın gəncliyimin mütəvazi şəhəri! Mənim şeirlərimin sevgilisisən. Dəli küləklərin üçün darıxıb saçlarım, öpsəm Xəzərin göz yaşlarından, sahilində intihar etsəm özləyişlərimi, gözləyişlərimi. Oğurlasam qağayılarının azadlığını. Bakısızlamışam, heç bilmirəm nə vaxt, haçan biz bu qədər doğmalaşdıq, Nə vaxt sevdim səni? Nə vaxt danışdıq? Hansı təkliyin tanışlarıyıq? Yosun qoxulu sevgilərin, dalğa çırpınışlı ayrılıqların, yalın ayaqlı, çılpaq təkliklərin […]

Ocaq 1-2 / Lale İsmayil

1 Tüstü burulmayır damda, Qurdalamır bir adam da, Rüzgar oynayır odamda, Gözünden soyunub ocaq. Qazan üstə, içində su, Yoxdur qaynamaq qorxusu, Tutub qərəmt yuxusu, Nə yaman uyudub ocaq! Kif bağlayıb nəm duvara, Yel yetmir tozun sovura, Yolçusu qalıb avara, Gözümü boyayıb ocaq. Laləyəm, gələnə sordum, Nə harladır ana yurdum?! Aldım cavab, mat oturdum, Köksümə od […]

Neredeydin / Nargis İsmayilova

Senleştikçe beni kaybettim. Kaybettikçe bittim. Söyle neredeydin? Evlenmişsin, baba olmuşsun, en önemlisin büyümüşsün. Hayat seni de ezmiş, bükmüş, çizmiş, silmiş. Hayat seni de almış senden, oyuncak yapmış kendine, benleşmişsin. Anılar bendeki seni, sendeki…. Sahi sende var mıydım ben? Anılar, düşünceler, yıllanmış acılar, yalanlaşmış gerçekler, gelen haberler, giden haberler demlenmişsin. Aynı amaç, aynı yaşam, isteklerin, onların […]

Masum / Leyla Safarova

Hocalı faciasına ithaf ediyorum     Uykularım karışmıştı o gece. Sabahı facia haberiyle açtım. Bir telefon geldi sabah kahvaltımın üzerine, iştahımdan koparıp da beni hevlank giyinip sokağa atan hayatımın hiç bir zaman unutulmayacak telefonu. Çalıştığım iş yerine kadar olan yolu havada, bulutların üzerinde yürüyormuşum gibi gitmekteydim, yürüyordum, amma ayaklarımın yere dokunduğunu hiçmihiç hiss etmiyordum. Kendimi […]

Uzaqların Adamı / Fərqanə Yusifqızı

  Yenə də ağlımdasan, uzaqların adamı. Yenə də dodaqlarım pıçıldayır adını… Səni unutmaq üçün nə etdimsə olmadı, Nə iş-güc, nə də kimsə yerini doldurmadı… Yenə də ağlımdasan soyuq bir qış gecəsi, Bilsən nələr, nələr var ürəyimdən keçəsi… Xəyal kimi gələsən, könlümü ovudasan. Gedərkən yatağımda ətrini unudasan… Yenə də ağlımdasan uzaqların ADAMI…   Bu gönderiyi paylaşın:

Ümidin Qürub Çaği / Osman Fermanoğlu

Günəş doğmamışdan qabaq üfüqdə onun şəfəqləri “qırmızı atəşlə yannmağa” başlayır. Sonra Günəş Yerdən çıxırmış kimi səmanı qucaqlayır. Axşam olcaq qürub edən günəş yerə girirmiş kimi arxasında sarı iz qoyaraq “qeyb olur.” Hakimiyyətdə olduğu “On dörd ildə (niyə on dörd il?) on dörd əyalət fəth etmiş” (KARL MARKS) Şah İsmayıla hökmdarlığının qürubunu yaşayan Hüseyn Bəyqara bir […]

Bodrum Sizin Olsun, Trabzon Benim / Nargis İsmayılova

Bir başka bakar bana Trabzon, Bir başka severim Trabzon’u Yeşilin büyüsü sinmişken ovalarına Ruhumu okşar sessizce Karadeniz… Masmavi bakar dünyaya… Çınar kokusu dolunca simsiyah arabaya Bir bebek mutluluğu bırakır kalbime, Trabzon! Bodrum sizin olsun, Trabzon benim… Sarılsın boynuma sımsıkı, Selamlasın eski ahbap gibi… Birkaç damla göz yaşı akıtsın omuzlarıma… Uzungöl gibi berrak, Ayder gibi kadınsı, […]

Hedonist / Gulsade İbrahimli

Ben mutsuz insanların kendi hikayelerine inandığı o memleketin çocuğuyum. Uçurtma yapmışım hayallerimden, kaç hecemde haykırmışım aşkı ulaşılmazlığa. Ben kendi şiirimin çocuğuyum. Orospusu masum, şerefsizi zavallı, milyonlarca hayalin ve binlerce düşün bir deniz kıyısından dalqalara bırakıldığı o şehrin çocuğuyum. Öksüz sabahların kara gecelerini sürmüşüm güneşin gözlerine. En son trenini daha dün kaçırmış umutsuz geleceğin yolcusuyum. Uzanıyorum […]

Ağac Ananın Ədəbi “De-Şifrəsi” / Şəfa Vəli

Günümüzün ədəbiyyatında ağlımıza gələn, hətta, gəlməyən mövzuları tapmaq elə də çətin deyil. Yetər ki, axtarmaq həvəsi, görmək eşqi, anlamaq istəyi olsun… Bax, bu həvəs+eşq+istək; üçünün birləşib yaratdığı bir əhval var ki, məhz odur oxuculuq qabiliyyəti… Bu dəfə də, nədənsə, mənim oxuculuq qabiliyyətim işə düşdü. Mən də ədəbiyyatımızda Ağac Ananın “de-şifrə” olduğunu gördüm. Özü də məhz […]

Könlüm / Fərqanə Yusifqızı

Həsrətinə dayanmağa, Başı qarlı dağdı könlüm. Taqəti yox ovunmağa, Viran olan bağdı könlüm. Ahım çatar göy üzünə, Tanrı inanmaz sözümə, Düşüb qalım izlərinə, Bir səs,bir sorağdı,könlüm. Yandı bağrım,yaman dolub, Göz yaşlarım leysan olub, Arzularım vaxtsız solub, Bu necə bir çağdi könlüm. Çatladı səbrimin daşı, Yüzdür həsrətimin yaşı, Kimlə olum dərd yoldaşı? Ömrümə yarağdı könlüm. Qəm […]

Payıza  Xoş Gəldin Deyək… Ürəyimizdən Keçərsə… / Səfa Vəli

(esse)   Dünya yaranandan insanlar həmişə dörd ünsürü əsas tutub: od, su, hava, torpaq. Sonra illəri dörd fəslə bölüblər: yaz, yay, payız, qış.  Evlərimizin də dörd küncü var, ayrıclar da dörd yol arasındadır. Söhbətimiz dörd rəqəmindən başlasa da, əslində, payızdan danışacağıq- üçüncü fəsildən… Qarşıdan payız gəlir. Xəzanlar fəsli. Şairlər ayrılıq gününü payıza bənzədir, sevgililərinin xəyanətini payızın […]

Ölsəm Bağışla / Fərqanə Yusifqızı

Bir vərəq sevgin qaldı, bir kitabsa ayrılıq. Onsuz da bir əsrdi sənin ilə ayrıyıq. Yollarına sadağa, adına qurban mənəm, Sarıl mənə son dəfə, gəl qovuşaq birdənəm. Dünyanın o başından səslə məni, harayla Gəlləm yağan yağışla, gəlləm günəşlə, ayla. Mənə qoy vətən olsun, o müqəddəs qucağın Ayağın dəyən yerlər ziyarətim, ocağım. Danış ay ömrüm-günüm, səsin olsun […]

Şiirler / Osman Fermanoğlu

YAZMIRAM Məndən şeir istəyən, Daha şeir yazmıram. Hə, deyirəm hər şeyə, Yoxa şeir yazmıram. Durnam düşüb dumana, İşi qalıb gümana;- Sızıltıya, amana,- Aha şeir yazmıram. Urcah olub haqq yola, Baxmaram sağa, sola. Acından ölər olam,- Şaha şeir yazmıram. Osmandı dərdə yanan, Sözündən dərd oyanan. İçində dərdi yanan Ruha şeir yazmıram. 20 oktyabr 2015.   APARDI […]

Bu Payız da Tənhayam / Fərqanə Yusifqızı

Bu payız da tənhayam, Saralan yarpaqların, Üşüyən budaqlarda, Lap son qonağı kimi. Bu payız da tənhayam, Xəzan ümidlərimin, Məzarı üzərində, Söylənən ağı kimi.. Alıb xatirələri, Yer tapmıram daşıyam, Öldürəcəm hamısın, Dəli sayağı kimi.. Bu payız da tənhayam, Ətraf qırmızı,sarı, Hər yan xına rəngində, Gəlin ayağı kimi.. Bu payız da tənhayam.. Bu payız da soyuqdu.. Bu […]