tulay_mutlu

Herkes Mutlu Olsaydı / Tülay Demircan Koyuncu

  Hayattan sessizce gitmek.. Yorgunlukların birikimine ve yüreğin ağlamasına dayanamayan bedenin Rabbine gizli isyanı mıydı? İntihar edebilmek! Bir anda hayatına yön vermek. Kurtuluş olarak algılanan kaçıştı. Kendinden ve dünya aleminden gitmek. Bir otobüse binen insan mutlaka bir durakta inmeliydi. İstediği yer olamasa da. Son durak diye anılan bir yer vardı ki… Herkesin ayak basacağı yerdi. […]

tdkoyuncu

Babam ve Aşkım / Tülay Demircan Koyuncu

Yorgunluklar ile yüklü bir bedene ne taşıta bilinirdi ki! Hayat sonu görünmeyen bir yokuşun karanlık basamaklarına tırmanışıydı. Basamaklar ne kadar da yüksekti! Bir basamaktan diğerine çıkılmıyordu. Nefes nefese kalan yorgun beden ile… Ama ümitsizliğe kapılmadan Tırmanışlar devam etmeliydi. Elini sana uzatan diğer basamakta ki… Ele dokunmak için. Dünya büyük bir orman misali değil mi ki! […]

Kaplumbağalar ve Kelebekler ya da Kelebek Gibi Yaşamak… / Tülay Demircan Koyuncu

“Yavaş yavaş ölüyoruz” dedi kaplumbağa. “Haklısın” dedi kelebek. “Ne uzun bir gün.” (Nafer Ermiş) Sanal alemde dolaşırken, karşıma çıkan bir söze takılıp kaldım. Düşünmeden geçemezdim. Diğer cicili biçili, hatta çoğu saçma sapan sözlere, dudak kıvrımları ile göz süzerken. Bu söze baka kaldım. Derin bir anlam taşımakta idi. “Kaplumbağaların ömrü; 100-150 yıldır. Kelebeğin ömrü ise; 1 […]

tulay

Neredesin “SAYGI” / Tülay Demircan Koyuncu

Artık, yüzyılın getirdiği bir hastalık olarak algılıyorum. Lakin eskilerin böyle hal ve davranışları olmamıştı. Varsa bile bu düzeyde asla değildi. Hayatın akışında artık sular bulanık. İnsan denilen varlık da agresiflik ve saygısızlık almış başını gitmiş. İnsanlara neler oluyor!? Eski zamanlara göre şimdiki insanlarda okuma oranı yükselmişken. Yani okuyandan cahil olmaz ya! Saygı denilen duyguyu ne […]

tulay

Aşkın Şahidi “Bayrağım” / Tülay Demircan Koyuncu

Mavi ile yeşilin aşkına şahitlik etmek… Yeşilin, nazlanmasına ortak olmak ya da mavinin kollarını açıp yeşiline sarılıp koklamasına doya doya bakmak!  Seyre dalanlara kalan bu manzara idi… Anlatılmadan, saatlerin akıp gidişine aldırmadan, seyre dalmak… Bakarken hayatın en olumsuz cümlelerinden oluşan kelimelerini, hiç kurmadan, sadece ruhunu ninni yaparak, hatta zaman zaman gözleri kapataraktan seyretmekti… Ruhun ilacını verir gibi… Bedenine nasihat […]