İklim Gözlüm / Ayşe Karaca

Bugün yine gözlerime Afrikalı çocukların burukluğunu ve gönlüme iklim iklim benden kopuşunu çiziyorum… En zamansız anda yağan yaprak misali iri taneli karların soğukluğu ile üşüyorum, sen diye sarılıyorum gecenin en koyusuna. Dua meltemiyle ıslanıyorken yanaklarım “Ey gece, en aydınlık sabaha gebesin bunu biliyorum.” diyorum. Ne yüreğimi açabiliyorum sana ne yolumu çizebiliyorum senden yana. Hani bulamam […]

Sen Gittin Ya / Ayşe Karaca

Hani gittin ya sen…  Ardından  dönüyor, dönüyorum. Kayıtsız, kifayetsiz, bensiz. Kollarımı açmış, güneş gibi, ay gibi, Rumi’yle Şems gibi…Kimya gibi dönüyorum. Alabora olmuş kimyamla sen gibi dönüyorum. Hani yoksun ya… Ben duruyorum, bedenim dönüyor. Ruhum dönüyor, başım dönüyor. Ellerim açılmış semaya, gövdem karışmış ışıltılara, ayak uçlarım yükselmiş, döndükçe dönüyorum. Sensizlik  yüklenmiş omzuma,  karışıyorum kâinatın “Sen […]

Ağlasam geçer/mi? / Ayşe Karaca

Amaçsız, başıboş dolaşırken önce kendimi keşfettim. Sonra da seni… Önce bende buldum beni. Sonra da sende beni… Gün geldi, güneşe doğru kanat çırptığımı zannederken kayboldum gözlerinin en karasında. Gün geldi, oksijen diye seni çektim içime. Tuzlu denizi çektiğim gibi çektim, canımı yaka yaka… Sonra ahı alınmaz boşlukları sıraladım ayın gözbebeğine. Gün geldi, önce kalbimden kayıp […]

İstanbul Gülüşlüm / Ayşe Karaca

Yâr, yârim… Sen İstanbul’sun.  İstanbul  ise sen… Gün geliyor bir gülücüğe teslim oluyor insan. Saf temiz duru bir gülümsemeye… Hele de bu gülümseme İstanbul kokuyorsa, Yeditepe’li bir şehir gibiyse… En onulmaz bir zamanda güllere bezenmişse hayatın en karanlık noktaları.  Tamamlıyorsa eksik yanını, bir gülücüğe teslim eder işte ruhunun tüm açık yaralarını. Hayatımın en çekilmez yerinde, […]

Biz Üç Arkadaştık / Ayşe Karaca

Biz üç arkadaştık… Yolun başında; umudun sonunda… Mahallede parmakla gösterilen üç nadide çiçek: üç kardelen, üç tane nazlı gelincik… Fazla görüşemezdik; sınırlıydı özgürlüğümüz. Ama bulurduk bir çaresini, yine birbirimizden haberimiz olurdu. Bilirdik neye üzülüp neye sevineceğimizi. Nerede nasıl tepki vereceğimizi… Biz üç arkadaştık… Üç gözü kara genç kız… Yasakları bol olsa da yaşadıkları hayata, iklime, […]

Sevdanın Çöl Kavrukları / Ayşe Karaca

Vakit gecenin tam orta yerine merdiven dayamış, neredeyse yıldızların saçlarından tutunmak üzere karanlık. Yokluğunun matemine inat zorla kapatıyorum gözlerimi… Lâkin yine gözlerimde çöl kuraklığı ve kalbimde Züleyha’nın koca dünyaya sığmayan hasreti. Dizlerim ardında koşmaktan hep kırık dökük hep kanamalı.  Öyle acılarım var ki söylenmesi mümkün değil hep üstü kapalı. Bakıyorum uzaklara, gül naz makamında, bülbül […]

Su/suyorum / Ayşe Karaca

Ey sevgili..! Senden ayrı geçen her ânı, Şeb-i yelda saydım, Can’ımdan Can gitti de ikrârdan dedim, Kalbime sükût libasını giydirip… Ayrılık ateşini iştiyak kandilinde yaktım… Şikayeti tesbih edinen dillere inat, Terk-i kelam ettim ve ben su/suyorum… Son günlerde daha çok hissediyorum; sol göğsümde bir boşluk var, sanki topu topu avuç içi kadar. Ve o boşluk, […]

Kahve Kokusu Sinen Ellerim / Ayşe Karaca

Ey sevgili! Kahve kokusu sinerken ellerime, şöyle bir nefes çekiyorum derinden. Öyle bir çekiyorum ki, sanki ben senin içinde, sen benim ta içimde en derininde. Söylesene Cân!  Daha kaç deniz keser ki nefesimi sensiz? Kaç yaşam denen dünya sürgünü çürütür ki etimi bedelsiz? Daha kaç  yüz tane sahte maske gerek solgun yüzüme? Daha kaç ebemkuşağı […]

Sen Yine de Gel / Ayşe Karaca

Yâr! Cân Yâr.. Cânânım Yâr Aklımı başımdan alan, Gece gündüz adını dilimde tesbih eylediğim.. Vuslatı nefes olarak içime çekip hasret olarak geri verdiğim. Yollarına türküler yakıp karalar bağladığım.. İçimde olmaya meyilli depremlere kıyamayıp, artçı sarsıntılarla sallayanım.. Gönlümün batmayan afitabı. Yoluna gözyaşlarıyla arındırılmış Cân adadığım.. Söyle nedir aşkının bedeli? Vuslat için geceleri beklemek mi? Yoksa ondan […]

Kopuk Dünyalar / Ayşe Karaca

İki ayrı dünyadan iki ayrı insan Arzular istekler aynıdır da ayrıdır lisan Birisi usta oyunca diğeri ise figüran Meçhul bir yoldur kopuk dünyalar. Yollar aynıdır da fikirler ayrı Ortadan kalkmıştır istenen saygı Herkeste sitem, üzüntü ya da kaygı, Dermansız bir derttir kopuk dünyalar. Daha çoktur çıkılmamış yokuşlar Henüz doruğuna bile, erilmemiş dağlar Yüreklerde gezinir on […]

Sevgiliye / Ayşe Karaca

“Ey Sevgili!” Diye başlayan sevgi sözcüklerinin muhatabı… Sen ki Cân’dın, Cân’dan da öteydin. “Ne baharıma yağmur ne de yağmuruma bahar…” oldun. Ne yaramın kanını durdurdun Ne de kabuk bağlattın. Ne beni sevdin ne de benden gittin. Koştun ahın peşinden. Zor muydu sevmek, Akan yaşımı silmek? İmkânsız mıydı bir Leyla’ya tabii olmak, Tek bir Leyla’ya şiirler […]