Danışmaq / Ayşenur Akın

Könlümün ipligini keçirmişken könlüne Tut ucunu əlinden asla buraxma derem Qavuşmak köynegini geyərken üzərimə Xoşbextlik paltarımı boş yere sökme derem Andım olar menim inanıram sözlərine Doyamıram loxmayı batırdıqım gözlərine Canımdan böldüyümü qoyaram dizlərine Ümidin çörəgini yerlere tökmə derem Tikdim gözlerimi gözlerinin oyasına Ər adam boyanabiler eşqin boyasına Qavuşmak keçməyənin ağlayan qayasına Çəkdim əllerimle suya çəkme […]

Refik / Ayşenur Akın

Uzatırım kollarımı. Sessizliğim kuşlarımı kaçırır. Çünkü bir tek dalım vardır konduracak; Soluğumda bir gül bulamayışım Bağırtır hecelerimi. Seslere, Yer açtı. Koz kırıldı sessizlikte, Sessizliğime eşlik eden refikim; Kuşlarını büyütür ellerinde. Kuşlarım köhnelerime şerik, Eşikleri yoktur külbelerimin. Gelene, Yer açtı. Ceviz bağlı kilidim, Can simidim yoktur. Cana susamışlık, Dilinde Yer açtı. Bağda üzüm üzüme, Bakarken görmedi; […]

Mey’us Bir Gece ve İkimiz / Ayşenur Akın

  Son sözlerini duyar gibiyim onun. Ağaçların meyvesi birer göbek bağı gibi rahminden ayırdığı yaprakları çalıyor kulaklarımızda. Bedenin, donuk çehreni fitilleyen ılık bir meltemi arıyor bu saatler. Bu gece başka bir ayaz var havada. Dudağında kırağını tutan krizantem çiçeğinin püskürttüğü parçaları topluyor diğerleri. Gecenin alacakaranlığına gelesiye gözleri kopçalı birer kese gibi açılır kapanırdı onun. Yine […]

Gamdan Kaleler / Ayşenur Akın

Ellerimiz bir büyük beyabanın karanlığındadır. Soğuk değildir; Boğazımızda düğüm sıcaklığındadır. Ellerimiz, Aynı kalelerin ıslaklığına muhtaç. Gözyaşı ıslatırken gülleri hatırlatır. Saklıdır en güzel diyar; Muhtelif diyarlar saklıdır. İçimin en ıssız gülü de o yağmurlarla ıslanır. Halcağızım, Cancağızım, Ellerim gözlerime değeli, Güller bu kadar büyümemişti. Çürüyen avuçlarımızda sıkılı bir hâl bütünlüğü idi, Hâlimiz… Burkulamadık. Gamdan kaleler devrildi […]