“Əlim üzülür” / Bənövşə Mahmudqızı

Əlim üzülür, Üz gülür, Beyin düşünür. Amma… Əlim üzülür səndən. Nə qədər ki, uzaqsan, Nə qədər ki, buzsan İnan ki, uduzacaqsan. Özləyən demirəm, Səni gözləyən biri var Yeriməyi bilməyən Bir körpə kimiyəm. Bəlkə də sən də. Bir ilk edək, Sən mənim əlimi, Mən sənin əlini tutum. Gözlərimi yumum, Yeriməyi öyrənək. Yəni sevməyi, Sevməyi öyrənək. Beyin […]

Ölüm Qoxusu / Bənövşə Mahmudqızı

Ölüm qoxusu gələr burnuna Ölüm qorxusu gələr ruhuna Həmişə olduğu kimi Hələ də hazır deyilsən. Arzuların var Məqsədlərin var Amma… Ölüm də var. Xəstə və möhtac bədən Xəstəlikdən yox, əriyər ölüm fikrindən Daş töküb ətəyindən, Təslim olar ölümə… Etməz kimsəyə zülm, Yaxşıdır xəbərsiz ölüm. Amma… Arzuların var, Məqsədlərin var. Hələ də hazır deyilsən… Bu gönderiyi […]

İnanmaq / Bənövşə Mahmudqızı

Ürəyində arzular qalaq-qalaqdır, İnanmaq arzuları qalamaqdır. Özünü aldatmaqdır, Ovundurmaq, Oda atmaqdır Nəyəsə, kiməsə inanmaq… Bəlkə yamaq, Bəlkə yanmaq, Köz olmaqdır, Tutulmayan söz olmaqdır, Nəyəsə, kiməsə inanmaq… Buz olmaqdır, Dad verməyən duz olmaqdır, Ac olan vaxtı ən dadlı yeməyi Zibilliyə atmaqdır Nəyəsə, kiməsə inanmaq… Bu gönderiyi paylaşın: