Ömür Aralığı / Bukrenur Yılmaz

arınmak mı ayrılmak mı ömür aralığı bilinmez gitmekle kalmak arası bir ay doğar geceme herkesçe görülmez bazen hoyrat fırtınalar yahut hüzün yüklü bulutlar engel olur aymasına aralık ayında demlenirken tüm tasaları yılın kimi geleceğe merhaba der kimi geçmişe veda eder bu arada geçmişle aram hiç iyi olmadı benim oldum olası da öyle ama neyse çok […]

Bir Kasım Günlüğü / BukreNur Yılmaz

Derken, kış uykusuna hazırlanıyor bir mevsim döngüsü Kapısını hızla kapatıyor kasım hüzün yüzlü son baharın Tüm üşümüş hikayelere çiğ tanesi olarak düşüyorum Burada kışlar ustura keskinliğinde geçiyormuş Ama bizim oralarda bir başka Gitmesem de görmesem de şu sıralar biliyorum Memleket ocağında tüter hep sılaya hasret türküleri köyümün Şimdi göçmen bir kuş olup uçmak vardı ya […]

Bu Bir Ekim Şiiri / Bukrenur Yılmaz

Bir şehrengiz düşü kuruyor gözlerim Kendini aşmış kelimelerin işçiliğini yüklenirken yüreğim Umudun toprağına ekmeliyim kalbi kırık sözleri Belki yeşerir Hani olurda bir can havline soluk olur tutunurlar hayata Bir yandan içimden göçenleri uğurluyordu yeni yetme harfler Gerçi yüreği kanatsız olanlar bilir mi göçmen kuşların gurbetini Güz ayrılık şarkısını mırıldıyordu kulağına mevsimin Şiir oluyordu sonra her […]

Gün, Bir Eylül Vakti / BukreNur Yılmaz

İklim epeyce yorgun yine dökülüyor hüzün benzi soluk yanaklarından günün tövbesi kabul olmuş günahlar misali umutlar dualara emanet edilirken dualar kabulünün sürurunda şimdi kimine göre ölümüydü acının kimine göre değişimiydi imtihanın biz geldiğimiz yeri kadir belleyip arınmaktan yanayız göğsünde tefekkürün gün, bir eylül vakti güneş epeyce yorgun her renkten dökülüyor yaralarımız her renkten kanıyorken varlık […]

Kutsal Bir Misafiri Var Hüznün / BukreNur Yılmaz

İçinde bulunduğu çıkmazların hüzün çöllerine savrulduğu zamanlarından geçiyor insan. Böyle zamanlar da ruhların bir avuç rahmet suyuyla ferahlatmaya, iyileştirmeye gelen, hakiki kurtuluşa sonsuz bir kapı aralayan kutsal bir misafirinin olması, Allah’ın bitmez tükenmez adaletini hatırlatan, insana her şeye rağmen şükretmesi gerektiğini hiç bir şeyin sebepsiz olmadığını umudunu diri tutması gerektiğini hatırlatan kurtuluş misafiridir hüznün… Bırakma […]

Hercai Bir Telaş İçim / Bukrenur Yılmaz

gizli bir dil var içimde çözemediğim uzun uykulardan uyanmak isteyen çok uzak diyarlardan seslenen bir yanı hüzün makamın da diğer yanı umuda müptela gizli bir dil var içimde çözemediğim tam kavradım derken belirsizleşen kalbimin kıyılarında hissedilen bir yanı vuslatı müjdeler gibi diğer yanı gurbette gibi gizli bir dil var içimde çözemediğim bekle diyor bir yanı […]

Huzurlu muyuz Gerçekten? / BukreNur Yılmaz

Huzuru duyduğu kadar vicdan sahibidir insan. Peki ya, vicdanı olgunlaştırmak, huzur kıvamına getirebilmek için nasıl bir yol izliyoruz? “İnsan bedel ödediği kadar insandır” diyor; insan olmanın insan kalabilmenin gerekliliklerini sorgulatan bir yazısında Ahmet Polat. Ödediğimiz veya ödeyeceğimiz bedellerde bizi niyetten eyleme taşıyamıyor ise ne kadar hakkını verebiliriz ki, insan olmanın?. Çünkü her insan sınanmakla mükellef […]

Ne Kadar Evliyiz? / Bukrenur Yılmaz

“Her kadının ve erkeğin bir eşe, yaşamının en mahrem yönlerini bilen bir tanığa ihtiyacı var.” diyor Doğan Cüceloğlu. Peki, bu nasıl mümkün olabilir? Evlenmek; tamam/lanmak, tam/anlaşılmak ve paylaşmak değil midir en çok. Aynı şeylerden hoşlanmak, aynı pencereden hayata bakmak, aynı şarkıyı dinleyip aynı acıda ağlayabilmek aynı sıkıntılara göğüs gerebilmek değil midir aşk.. Sahi nedir evlilik?. […]

Şiir Aşkın Duasıdır / BukreNur Yılmaz

Şiire dargın bir incir ağacı oluyorum ama dünden kalma Adıma hiç dizilmeyen mısralara imreniyorken içim aşka kırgındı hep yüreğim Hüznün iliklerinden sesleniyor geceye şiir sahi duyabiliyor musun Dize dize kanıyor incinmişliğimizden hasret Lâl oluyor cümle diyarları anlamların muhatabına Bir eylül vaktine denk geliyor ağustosundan ayrılmış kanadı kırık harfler Yol ver ey gece yol ver nakaratın […]

Çünkü Her Sonuç Sebebinin Eseridir!. / BukreNur Yılmaz

Sayın Cumhurbaşkanımıza, Başbakanımıza, Aile Bakanımıza ve tüm yetkili kurum ve şahıslara buradan en kalbi temennilerimle sesleniyorum. Biliyorum belki sesim yüzbinlerce insanın içinden sinek vızıltısı gibi geçecek, belki gerekli mecralara hiç bir şekilde iletilmeyecek ama Rabbim şahit olsun İnşAllah, bu bizim insanlık vazifemizdir. Ricama gelince, her tür ilişkilerin alelade yaşandığı evlilik kurumunu basitleştiren tv programları, reklamların, […]

Niyet Ettim Hakka-Niyete /  Bukrenur Yılmaz

Niyet ettim mesajlarını ayet ayet kalbime işlemeye Rabbim! Aç kalbimizi hakikate… Yönelt idrakimizi ebediyete ve Rahmet yağmurlarıyla ıslat muhabbetine kuraklaşmış ruhlarımızı. Tut ellerimizden, tut yüreğimizden, tut ki, mecal bulsun, Rahmetinle muhtaçlığımız. Hemhâl olalım sınanırken imtihan kuyuların da, adını her andığımızda vücuda gelsin kalplerimiz. Ve hoş geldin, yine, yenide gönlümüzün süruru oruç / hoş geldin ömrümüzün […]

Bizde Kadın / Bukrenur Yılmaz

Kadına, kadınlığa dair düş kırıntıları biriktiriyorum avuçlarımda kozalısından çıkamayan kız çocuklarının geleceğine umutlar törpülediğim geçmişin geçmeyenlerinden. Vefa yüklü kadın; en yalnız gecelerinde gözü yaşlı yastığına koyduğunda başını, uğradığı şiddetin ağrı sızısı içinde uyumaya zorlarken kendini, tek sığınağıdır tek tutanağı bir ayetin güvenine, sıcaklığına ruhunu teslim etmek. ” Allah Sabredenlerle Beraberdir..” Ne büyük ne yüce bir […]

Özgecanların Suçu Neydi? / BukreNur Yılmaz

İleriye yönelik masumca hayallerinin olması mıydı? Amacına ulaşıp ailesine, vatanına, milletine  faydalı birey olmak istemesi miydi? Bir gün evlenip çoluk çocuğa karışmak istemesi mi? Umutlarının peşinde koşarak sevdiklerini  gururlandıracak meslek sahibi olarak insanlığa hizmet etmek istemesi mi sahi neydi suçu?  Bir söz vardı. Zulmü gördükçe kulağımızı çınlatan, haksızlığı gördükçe yüreğimizi acıtan! Büyük Peygamberimizin: “Zulme sessiz kalan dilsiz şeytandır.” sözündeki ağırlığı […]

Şimdi Gece Şehrengiz Akşamları / Bukrenur Yılmaz

akşama düşünce yolcu gözler’im buhar olmaktı ansızın bir hayale buharlaşmak hesapsızca hani başı boştur biraz biraz da deli dolu işte iki bardak çayın deminde ve yerleşmektir bulutun soluna yüklenmektir aşk/ı dua dua süt kokulu bir göğüste avunmaktır bir anne busesi çocukça avuç içlerimde sıkı sıkıya yumduğum bir düştün işte ve tutunmak ve sarılarak umudun harflerine […]

Bazı Yaralar/ı Zaman Besler / Bukrenur Yılmaz

Bir hikaye sancısıdır bizde geçmeyen zaman. Bir gönül cenderesine sıkışır insansı haysiyet.  maveradan almıştı oysa cehdini aşk ile masumiyet. Kırk dereden getirilen sularda fayda etmiyordu artık, yetmiyordu anlaşılmaya ve anlam söz dehlizlerinde boğulmaya mahkumdur… Kurumaya yüz tutmuş bir fidan, nasıl can suyuna muhtaçsa, insan da öyle muhtaçtı, açtı anlaşılmaya… Dolaylısıyla, anlaşılmak istenen her duygunun, canını […]

Baharla Gelen Rahmet Yağmuru Ramazan   / Bukre Nur Yılmaz

Oruç,  bir diriliş nidası Yaradana, bir güzide Rahmet misafiri biz kullara ve her müminin olmazsa olmazı biricik farz ibadeti. Ne mutlu, bu muazzam misafire öncelikle, gönül evinin tüm kapılarını açabilenlere. Ne mutlu onu hakkıyla ağırlayabilenlere. Ve ne mutlu orucun ruhunu doyurabilenlere. Evet oruç  Rahmandan kullarına yollanan, bir misafir, bir nevi elçide diyebiliriz aslında.. Ne güzel […]