Son Duam / Elif Bektaş

Dostum ellerimin arasındaki son duamdın sen. Yüzüme o naif buseni her koyusunda tekrar adım atabilmek için güç bulurdum kendimde. Her günümün gel-gitlerine inat sıkıca tutunduğum gökyüzü merdiveninden salınan sarmaşık yaprağımdın. Uzunca zamandır bir ab-i hayat gibi tazelerken ruhumu şimdi neden böyle kanattığını anlamaya çalışıyorum. Ne kadar ülfet eylemiştim oysa ki sana. Tüm ülfet eylediklerim gibi […]