hatcmm

Monolog / Hatice Tarkan Doğanay

Zamanını hatırlamıyordu. Bir gün annesinin elektrikli süpürgesinin sesinde uyumaya çalışıyordu… Yok, hayır kavga ediyordu. Tek kişilik bir kavga! Gürültü, içindeki kaygıyı artırıyor, kavgasına mani oluyordu. Zihninin kalabalığı ona anca yetiyordu. Birde dünyanın gürültüsü, hiç çekilmiyordu… Kulaklarını eliyle kapatarak duymamaya çalıştı.  Zihninden geçenleri her fırsatta başa alıp, bir öncekinde atladığı detayları hatırlayarak kavgayı başa sardı. Gürültü […]

hatice_karanlik_kafe-2

Karanlık Kafe / Hatice Tarkan Doğanay

O derin ruhun ve içimi titreten gözlerinin hayali, her aklıma düştüğünde, gerçeklerin en gerçeğinde hatıralarım kanıyordu bu karanlık kafede. Sonra kalbime ve civarına akıyordu kıpkırmızı kan! Anılar doluyordu kızıl beynime revan. Bir an olsun alamıyordum aklımı; hep hayallerinin cerahatinde… Rezil bir yaşam! Ardından gelen günahkâr bir gün içimizi ısıtarak, hikayeye her defasında yeniden başlıyordu. Ölümcül […]

hatice_tarkan

Yabancı / Hatice Tarkan Doğanay 

Yabancı! Kim olduğunu, nereden gelip nereye gittiğini bilmiyorum. Bilmek de istemiyorum. Bildiğim tek bir şey var, bir nefeste yüreğime girip işgal ettiğin ve bir gün arkana dönüp bakmadan bir el bile sallamadan gideceğin… Yabancı! Sana yabancı diyorum çünkü bedenini ve ruhunu tanımıyorum. Yüreğimden kalkmakta olan bir otobüs var. Bir zamanlar sevdiklerimi, dostlarımı taşıdı uzak diyarlara […]

haticetarkan2

Kafesim / Hatice Tarkan Doğanay

Kafesim      Duygularımın hâkimi,  varlığımın yegâne sahibi kafesim.  Seni biliyor her halini görüyor ve sessiz çığlıklarını duyuyorum.  Ben ki hislerin,  duyguların,  içgüdülerin membaı,  gördüklerine ve yaşadıklarına verdiğin ilk tepkinin merkeziyim.  Şunu açıkça ifade etmeliyim ki insan duygularını bilmeyi ve hissetmeyi,  doğru hissi en doğru zamanda kullanmayı yaşadıkça öğrenir,  varlığını bildikçe geliştirir,  pekiştirir. Benim de ne hissettiğimi […]

haticetarkan

Kalbim / Hatice Tarkan Doğanay

Kalbim… Şuan varlığına ve her nereye sakladı isen varlığından doğacak olan gücüne ihtiyacım var. Lütfen geç otur karşıma, seninle konuşmak, dertleşmek gerekecek.. İhtiyaçların en ihtiyaç duyulanı en gerçek olanı lazım geldi tam da şuanda. Eğer beni sallar da süründürürsen, şimdi git yarın gel dersen olmaz. Beni itinayla karşılaman, ciddiyetle dinlemen gerekirken lal olursan,  kulaklarını tıkar […]