Mihrace Hanım / Mehmet Veysel Tanrıkut

Avucundaki benin postunu, işaret parmağıyla soymaya çalışıyordu. Pek de yumuşak olmayan yatağının soğukluğunda hareketsizdi. Yağmur, çatıyı okşarken; gök gürültüsü, alacaklı gibi kapının anahtarlığı, çürümeye yüz tutmuş pencerenin köşelerindeki oyukklardan içeri haykırıyordu. Onun mutsuz olmaya ne taakati ne de yüzü vardı. Sevdiği evinin, sevdiği kapısından içeri girerken gözünün takıldığı renkli kadın silüetlerinden oluşan tabloyu seviyordu. Ve […]