Ses/Sizlik B/İlgisi / Nurullah Ulutaş

I. suskuya ilgidir hȃle varış bilirim sessizliğin doğurduğu gizde görülür rüya… hayal kanatlanarak girer avluya… ve hüznün yansıması siner sulara… Hayat;  susarak işler gergefi bilgeler, söz /süz söyler kȃmil  olana … II. aşk, sessiz bir gecenin konuğudur doku /nur yüreklere usulca… kavrulurken beden susar dil mahzun bir bakış tercümanıdır hȃl /in…   Bu gönderiyi paylaşın:

Mersiye / Nurullah Ulutaş

          zarifoğlu’na… gönül acz içinde sen gideli yaşamın aczini duyuyor beden mumyalanmış hatıralar diriliyor ilkin sonra açelyalar… kayıtsız ölümlere gebe zaman tatlı bir ironi soğuk bir öpücük kirlenmiş çağın vebası şiir elleri göğsünde kalakalmış bir kadın ve yedi güzel adam… kızıl bir toprağa armağan ettik sakalını yüreğini marmara’ya gözlerini maraş’a ruhunu […]

Hüzün Denizi / Nurullah Ulutaş

Ne çok gökyüzü biriktirdik ne çok İçinde acıların olduğu Kırık bir ay parçası mıydı yanıltan zihnimizi Ne çok bulut biriktirdik ne çok Gökyüzü, sanki bir hüzün denizi… Ne çok bulut biriktirdik ne çok Umudu gülüşünde saklı yasak düşlerim Bir çocuk masumiyeti saklı yüzünde Ne çok anılar biriktirdik ne çok Gözyaşının yıkayıp silemediği… 16 Nisan 2016-Muş […]

Sonbahar / Nurullah Ulutaş

“Yalnızlığın dingin Kuytusuna sal beni Kırık bir sal misali… Dalgalar umudum olsun Gün batsın yüreğimde Susayım!… Solgun yapraklar arasında Çürüyor ömrüm Kayalara tutunan yosun gibiyim Sabır Ve rutubetle Yaşama sarılan Su içinde Susayan…. Son/baharı yaşadım ömrümce İlk/ bahar girmedi hiç gönlüme Gül açmasın Zambak gülmesin diye Her gece Son/bahar yaprakları Düştü Düşüme…. Bu gönderiyi paylaşın: