Hafiften Yağmur Yağıyor / Öznur Çelik

Yağmur yağıyor durmadan İstanbul’a Ne güvercin mutlu ne de sessizlikle boğuşan gölgen Ve ben Ay kız kimse bilmez Kimse bilmez insanın içinde yanan yangını Ne yağmur ne kar Bitirilemez bu toprak yalnızlığını Kurumuş kalmış yüzümde gözyaşlarım Duygularım istirahata çekilmiş Yalnız parmak uçlarım tanıyor seni Başka kimse tanımıyor Anlamsız cümlelerin içinde Yazabildiğim kadar sana olan sevdam […]

Papatya Kokusu / Öznur Çelik

Ben bir gün bir şiir yazdım Ve öyle aldım ilk nefesimi Şiir oldu gözlerin Ve şiirce baktım hayata yeniden Değişi verdi her şey İnsan yer ve gökyüzü Papatya oldu tüm çiçekler Ben bir gün bir şiir yazdım Bir papatyanın beyazına boyandı gece Dakikalar sevdim yaprak yaprak Gece papatya oldu Papatya şiir oldu Ben bir gün […]

Griye Sitem / Öznur Çelik

Anlamıyorum ben onları, Neden bu kadar kolay vazgeçmek? Kaç günümüz garantide şu hayatta.. Nereden geliyor bu özgüven? Nasıl başladınız ki sevmeye, Unutursun yamalanmış hep dillere, Kolay mıydı bu kadar peki? Niye eksildi yıllarımız öyleyse.. Yok azizim, Sevmeyi unutmuş kalpler, O kadar düşmüşler ki hayatın peşine, Kendilerini unutmuşlar usulca Onca karmaşa keşmekeş, Hislerini alıp götürmüş öylece, […]