Üç Şiir / Sefa Veliyeva

Hər Mövsüm Eşq mən bütün fəsilləri eşq kimi yaşayıram… Tanrı sevmir küsənləri eşqə xatir barışıram… yuxumdakı məzar daşı deyir :”Ömrün uzun olsun!” bu da nənəmin alqışı: “özün kimi qızın olsun!” ürək istər söyləməyə -özüm də özümə yadam… mən bu apreldə ölməyə könül verməyən qadınam… hər mövsüm ayrılığın bəzəndiyi yeni dəbdi… öz dərdimə oxşamağım Tanrı üçün […]

Islak mısralar…/ Sefa Veli

“Yağmur sularından oluştu insan Bu yürek mermer taşımı?” Orhan Bahçıvan Biz hep yağmurları seviyorduk… Hep sevicez de… Belki üşütüyor bizi, belki özlemimizi büyütür bebeklerimizde… Belki anlamsızdır yağmurlara akan can sevdamız, belki de göklerin engininde bir anlamı vardır muhakkak… Bilmiyoruz işte, anlıyamıyoruz… Seviyoruz işte, yağmurları seviyoruz… Cengiz Aytmatov “Cengiz Han`ın beyaz bulutu”nu yazmıştı. O beyaz bulutlara […]

İrəm Bağım / Sefa Veliyeva

Bir gün açıq qapıları Bağlayıb da güləcəyəm. Və sonuncu yalanları Qucaqlayıb sevəcəyəm. Bir gün göylər də qapısın Açıb məni səsləyəcək… Mən şeytanın öz doğması- Mələk məni pisləyəcək. Girəcəyəm qucağına Axtalanmış ümidimin… Deyirlər, İrəm bağında Şənliyi var gedişimin… Həvva olanda nolur ki?! Getdim, sevin, alma bağı. Guya almasız nolub ki?! “Gəncə mənim İrəm bağım” Bu gönderiyi […]