Xatırladığım Ömür və Əziz Nesin’in Bildikləri / Səfa Vəli

Yazmaq eşqdir… Oxumaq isə vəfa…  Bir də oxumağı bütün nazıyla qəlbinə çəkmək lazımdır. Əziz Nesini oxumaq yazmaq eşqimə olan xəyanət idi, bilirdim, amma oxumağa olan sədaqətimi nümayiş etdirməkdə gecikmək istəmirdim. Məncə, Əziz Nesini oxuyan bir yazıçı, ən azı, iki ay heç nə yaza bilmir… Məsələn, mən bir aydan artıqdır ki, yarımçıq hekayəmi tamamlamağa cəsarət edəmmirəm. […]

Qelem / Sefa Veliyeva

bütün arzuların saçımda qaldı, daraq tanımağı günah bilirəm… mən səni dünyanın gözündən saldım, yolumu kəsəcək min “ah”, bilirəm… açıq pəncərəndə rəqs edən pərdə qovuşmaz əlimin qırışlarına… hədiyyə etmişəm səni bu dərdə, sükutun yuvadır qu quşlarına… bağışlama gedişimi, qadası, üzü sənə tərəf iz qoymamışam.. sən olan şeirlər vicdan həyası; bu gün qələmimi düz qoymamışam… — Bu […]

Payıza  Xoş Gəldin Deyək… Ürəyimizdən Keçərsə… / Sefa Veliyeva

  (esse)            Dünya yaranandan insanlar həmişə dörd ünsürü əsas tutub: od, su, hava, torpaq. Sonra illəri dörd fəslə bölüblər: yaz, yay, payız, qış.  Evlərimizin də dörd küncü var, ayrıclar da dörd yol arasındadır. Söhbətimiz dörd rəqəmindən başlasa da, əslində, payızdan danışacağıq- üçüncü fəsildən… Qarşıdan payız gəlir. Xəzanlar fəsli. Şairlər ayrılıq gününü payıza bənzədir, sevgililərinin […]

Afet Ucun / Sefa Veliyeva

Gəncənin Əttarlar küçəsiylə Cavadxan küçəsinin kəsişməsində bir qoca kişi otururdu həmişə. Heç vaxt yanından keçən insanların üzünə baxmazdı; ya yerə baxırdı, ya göyə. Tələbəydim, naşıydım, bir gün onun yanındaca ayaq saxladım, maddım-maddım qırışmış əllərinə, corabının başına dürtüşdürdüyü balaqlarına baxdım. -Baba, harda yaşayırsan?-deyə soruşdum. -Mən yaşamıram, bala…-dedi başını qaldırmadan…-Məni dədəmin çomağına tapşırıb gəldiyim o kəndin “ah”ı […]

Gence’de Mövsüm / Sefa Veliyeva

Hər səs gələn tərəfin Yolçusu sevilməz ki… Payız boyda qəhərin Sarısı silinməz ki… Saçlarını yolmağa Başlayıbdı ağaclar… Bu mövsüm Xan bağında Oturmağa ürək var? Yaxşı ki, yolun düşmür Bu aralar Gəncəyə… Baxışımdan üşüyüb Küsərsən gəlməyinə… Gərək mən də tez qaçım… Bakı… Qazax… Ya səbr! Durum qapını açım: -Bu sənsən, oktyabr?   Bu gönderiyi paylaşın:

Yad İzləri / Sefa Veliyeva

düşür məni əllərindən, yad izlərlə sevişim… səndən sonra, sənə nə arzum kimə ilişir?! ölüb-ölüb dirilirəm Nuhu ağlayandan bəri… hər ömürdə bir sevirəm, sonra… ölür sevdiklərim… uydururam ayrılığı, sevgiyə nağıl düzürəm… küsdürüb qızıl balığı, bitməyən ağıl gəzirəm… Yoxa çıxmış sandığıyam cehizinə aşiq qızın… sənə nə, kimdi ağlayan, göy üzündə xısın-xısın?! Əllərindən düşür məni, düşüm qalım bir […]

Üç İl Oldu / Sefa Veliyeva

Bu qışın soyuğunda Üşüməz.. əlin üşüməz, saçlarıma dəyən vaxtı olub… Bir yanvar səhəri açılan pəncərələrin küləyə küsən vaxtı olub… Sənin barmağındakı bıçaq izi… Sənin gözün üstündəki xal… Mənim ürəyimdə sevda izi… Könlümə qısqanclıqdan düşən xal… Fərqlidi… Fərqli… Bax… İndi bu dəli oturub Gəncənin soyuğunda hələ sənə şeir yazır… Dünyanı atıb çiyninə Siz tərəfə bir yol […]

Üç Şiir / Sefa Veliyeva

Hər Mövsüm Eşq mən bütün fəsilləri eşq kimi yaşayıram… Tanrı sevmir küsənləri eşqə xatir barışıram… yuxumdakı məzar daşı deyir :”Ömrün uzun olsun!” bu da nənəmin alqışı: “özün kimi qızın olsun!” ürək istər söyləməyə -özüm də özümə yadam… mən bu apreldə ölməyə könül verməyən qadınam… hər mövsüm ayrılığın bəzəndiyi yeni dəbdi… öz dərdimə oxşamağım Tanrı üçün […]

Islak mısralar…/ Sefa Veli

“Yağmur sularından oluştu insan Bu yürek mermer taşımı?” Orhan Bahçıvan Biz hep yağmurları seviyorduk… Hep sevicez de… Belki üşütüyor bizi, belki özlemimizi büyütür bebeklerimizde… Belki anlamsızdır yağmurlara akan can sevdamız, belki de göklerin engininde bir anlamı vardır muhakkak… Bilmiyoruz işte, anlıyamıyoruz… Seviyoruz işte, yağmurları seviyoruz… Cengiz Aytmatov “Cengiz Han`ın beyaz bulutu”nu yazmıştı. O beyaz bulutlara […]

İrəm Bağım / Sefa Veliyeva

Bir gün açıq qapıları Bağlayıb da güləcəyəm. Və sonuncu yalanları Qucaqlayıb sevəcəyəm. Bir gün göylər də qapısın Açıb məni səsləyəcək… Mən şeytanın öz doğması- Mələk məni pisləyəcək. Girəcəyəm qucağına Axtalanmış ümidimin… Deyirlər, İrəm bağında Şənliyi var gedişimin… Həvva olanda nolur ki?! Getdim, sevin, alma bağı. Guya almasız nolub ki?! “Gəncə mənim İrəm bağım” Bu gönderiyi […]