Şiir Yolcusu / Şengül Coşkun

Şimdi dizlerinde takati kalmamış bir şiir yolcusuyum ben ağır usul adımlarımla feri kaçmış umutlarıma yine de yol alan. Sözcüklerim yorgun cümlelerim devrik içimde bir deli poyraz yüklenir kalbime sancılanır kederlerim sabrın eteklerinden çekiştirir fikrim kıyamam nezihligine Bel ki bir dağın kuzeyinde mola verir yüreğim çoban ateşinde ısıtırım alevlendiririm yine hayatımı olmadı bir tekmede iterim gücümü […]

Yaralı Gülüş / Şengül Coşkun

Hayatın bir tek adaletsizliğini sevmedim. Öyle masum bir çocuk bükerken boynunu Ağız dolusu güldü diğer çocuklar. Öldü birileri ya da biz yaşayalım diye Yaprağın bile tutunmadığı darağaçları kurdu insanlar Astılar umutları… Hainlerin yerine. Özledim,  uyandığında tebessümün dudağımda Güller açtırmasını… Uyanmasam diyorum bazen güne, İrkileceksem katliam haberleriyle sabaha. Gece başlayacaksa erkenden, Kuşlar vurulacaksa, birden değişen iklimde. […]