sengul_0

Yaralı Gülüş / Şengül Coşkun

Hayatın bir tek adaletsizliğini sevmedim. Öyle masum bir çocuk bükerken boynunu Ağız dolusu güldü diğer çocuklar. Öldü birileri ya da biz yaşayalım diye Yaprağın bile tutunmadığı darağaçları kurdu insanlar Astılar umutları… Hainlerin yerine. Özledim,  uyandığında tebessümün dudağımda Güller açtırmasını… Uyanmasam diyorum bazen güne, İrkileceksem katliam haberleriyle sabaha. Gece başlayacaksa erkenden, Kuşlar vurulacaksa, birden değişen iklimde. […]