serife_teber_0

Umulan Umutlar / Şerife Teber

Sokak lambalarının altında düşüncelerim yol alır sessizce, ilmek ilmek dokunduğum sevdalar gelir aklıma usulca. Yazmaktan tükenmiş kalemim murekebine sarılırken ay ışığı titrerdi gecenin karanlığında. Yorgun yorgun göz kırpardı yıldızlar yeryüzündeki sevdalılara ve bir çocuk gülüşünü armağan ederdi bütün varlığa. Mutluluk saçarken yürekler kahkahalarım karışırdı haykırışlara. Simit satarken üşüyen bedenim hissizleşirdi kalabalığın ortasında ve sen gülerken  […]

serife_teber_0b

Parmaklıklar Ardında / Şerife Teber

bir kuş kondu pencereme. kanatlarında özgürlük.gözlerinde bin bir umudun var olduğu ufacık yüreğinde bir parça sevgi. bir kuş geldi kondu pencereme özgürlük getirmiş sanki. çırpınıyor durmadan yaralı yüreğimi depreştiriyor. kırık dökük hayallerim kaldı parmaklıklar ardında. duymadın içimde ağlayan çocuğu. oyun oynarken kırılan oyuncağımı, yere düşerken kanayan dizimi hiç görmedin. karanlıklarım kaldı parmaklıklar ardında. siyah, beyaz, […]

serife_teber

Yaşam  Döngüsü / Şerife Teber

Bazen yıkılır insan umutlarıyla, hayalleriyle, gülüşleriyle, biriktirdiği sevinçleriyle ve sonra bedeni ve ruhu yığılı verir yalnızlığın ta ortasına. Hani tutunmak istersin ya bir dala hani nefes almak istersin şu üç günlük dünyada ve sonra tutulduğun dal birden kırılıverir ya boğulur gibi olursun yaşam savaşının durağında. Çırpınırsın sonra hiç durmadan bir daha tutunmak için o kırık […]

serifw_teber_0

Kırgınım Hayat Sana / Şerife Teber

Konacak dalım yoktu Onun için kırıldı kanatlarım Konuşacak kimsem yoktu Bu yüzdendir suskunluğum Ben doğarken savaştım Bu yüzdendir yaralarım Sevgiye sevdalandım diye Nefretler kurşunladı bedenimi Sustukça yalnızlaştım Sonra unuttum kahkahalı gülüşlerimi Sana kavuşmaktı tek dilegim Gel tut ellerimden kaldır beni kırmadan, kanatmadan Sessiz, ıssız karanlık gecelerime kurşun sıktılar Ürkek bakışlı yıldızlar parlardı Şehrimin yanıp sünen […]

serife_teber_0

Dar Ağacında Asılı Çığlıklar / Şerife Teber

Ey yaralı kadın! Ah nasıl anlatsam seni yaratılırken hece hece okunan dilimdeki cümlemsin. Yaşarken damla damla eriyen eridikçe çoğalansın. Canı yandığında gözyaşı yağmurla yarışan onurlu dağlar gibi dimdik ayakta duransın.   Ey yaralı kadın ! Kefenini giymiş bir bulut gibi tutsaksın şu göklere.. Çöllerde yapayalnız bir kaktüsü andırsan da bahçemdeki en güzel kokulu çiçeksin aslında.. […]

serifw_teber_0

Ve Yine Yalnızlığımsın / Şerife Teber

Önce iki gözyaşı sanmıştım acıyı. Ta ki kırılan yüreğimin isyan ettiği vakte kadar. Oysa bilmezdim sessizliği. Utanırdım gözyaşlarmdan. Hiç korkmazdım çünkü korkuyu bilmezdim. İnsanları severdim, hem de çok.. Oysa bilmezdim düşmanca yaratılışları, hançerli bakışları… Ve sonra ağlardım saatlerce boş bakardım dünyaya. Anlamını yitirmiş her cümlem. bedenen var olan ruhen ölendim aslında. Bilmezdim yalnızlığı tâki sevgim […]