Ve Yine Yalnızlığımsın / Şerife Teber

Önce iki gözyaşı sanmıştım acıyı. Ta ki kırılan yüreğimin isyan ettiği vakte kadar. Oysa bilmezdim sessizliği. Utanırdım gözyaşlarmdan. Hiç korkmazdım çünkü korkuyu bilmezdim. İnsanları severdim, hem de çok.. Oysa bilmezdim düşmanca yaratılışları, hançerli bakışları… Ve sonra ağlardım saatlerce boş bakardım dünyaya. Anlamını yitirmiş her cümlem. bedenen var olan ruhen ölendim aslında. Bilmezdim yalnızlığı tâki sevgim […]