Kimiz Biz? / Zeynep Özdemir  

Yedi kişilik sofraya sekizinci tabağı koyan anne baba evladı olup yaşlanan anne babasını huzur evine gönderen birer vicdan yoksulu bireyleriz biz Bir tarafta “Bir kuş sütü eksik!” deyip havalı fotoğraflarını paylaşan azgın bir midenin sesiyken  diğer tarafta aç çocuğuna parmağını emziren ağlamaktan gözüne kan dolan bir annenin çaresizliğiyiz biz Açlıktan ölmesi beklenen minicik bir yürek […]

Şarap / Zeynep Özdemir

Kırmızı şarapla yıkanan gök kıpkızıldı o gün Turnalar birer birer o kızıllığı terk ediyordu İçme sakin Sakın içme o şaraptan sesi yankılandıkça Şımaran Kız Kulesi şimdi tüm şımarıklıklarını rafa kaldırdı Utangaç bir hüzün çöktü üzerine Anladı ki Yıldızlar da ölürmüş günün birinde O an gözünü denize dikti Sular da yandı köpüre köpüre Kayıklar seferleri erteledi […]

Karlar Yağıyor Şehrime / Zeynep Özdemir

Karlar yağıyor şehrime Şehrim bu gece Beyaz bir ölüme gebe Avuç içlerim üşüyor İçimde yangınlar varken Susuyorum Avazım çıktığı kadar haykırmak isterken Yutkunuyorum ağız dolusu sen kusmak isterken Karlar yağıyor şehrime Beni vursalar bu gece Çığlık atarsam namerdim Kalsın menekşem vazoda Rujum masada Titrek bir mum ışığında kimsesiz bir sokak ortasında yalınayak bir ölüm gelsin […]