Bamteline Hüzün Düştü Gönlümün / Arife Özden

Gülistandan soldu gitti o güller
Bamteline hüzün düştü gönlümün
Penceremde şakır iken bülbüller
Baharına hazan düştü gönlümün

Gözyaşlarım kirpiğimden döküldü
Kapısında aşka boyun büküldü
Özüm, ruhum can evimden söküldü
Gizlerine ayan düştü gönlümün

Miski amber kokun değdi sızıma
Hasretini kazımışlar yazıma
Nakışlanmış içim dışım sazıma
Dost eline yaban düştü gönlümün

Tebessümle kıvrılırdı dudağın
Al olurdu gül goncalı yanağın
Bakışımla can bulurdu dimağın
Gerçeğine yalan düştü gönlümün

Yerle yeksan oldum çilem bitmedi
Yüreğime ukde kaldı gitmedi
Anlatmaya kalem kağıt yetmedi
Dillerine aman düştü gönlümün