Asude Bir Sabah / Arife Özden

ruhumun paslı yamaçlarında
belki küçücük düş’tü
ben sırladım sesimi
o, bir kağıdın sathına düştü
asude bir sabah
uyandı uykusundan
bir çift dağ esintisinin harına düştü
fütursuz düşünceler
gizledi ülfetini ansızın
kalakaldım ortasında tufanın
hislerin telaşı ellerimde apaçık
bakışlarım savunmasız
yüreğim üryan
belli,
yangının menbaına düştü
mimli dudaklarımda,
ölüm kadar aşikâr
bekledi
bekledi butimar
vakitsiz vakte düştü
asude bir sabah
göğsümde uyandı mayıs gülleri
fakat vakit ağustos…