Diyemedim / Songül Yurdagül

İçimde yeşerdin yalnızlık gülü
Sarmaşık misali sar diyemedim
Bulutlar bahara ağlarken
ölü Uçurum uçurum yâr diyemedim ..

Gitmekse maksadın gelişin niye
Canımı canana alışın niye
Yüreğim çınlıyor gülüşün niye
Gözlerin gönlümde kor diyemedim

Ne zaman yabanı tutarsa elin
Ona da türküler söyler mi dilin?
Mâlumdur sinemde senin her halin
Uzaktan seyretmek zor diyemedim..

Yürekte yangın var havalar ayaz
Ömrüne çiçekler hep açsın beyaz
En içten duygumdur samimi niyaz
Halimi bilip de sor diyemedim

Efruze can diye seslenir câna
Sevdayı bulmuşsan bakılmaz yöne
Mevlana misali gel döne döne
Yunusça hallerim zâr diyemedim…

EFRUZE/8/10/2018

Bu gönderiyi paylaşın:

Yazar: ramazan

1 thought on “Diyemedim / Songül Yurdagül

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir